[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۴۱۹
  • دوره جدید

مهمترین معضلات ورزش ایران : کمبود مدیر متخصص، پشتوانه و آینده نگری، روزنامه شیراز نوین

مهمترین معضلات فعلی ورزش ما، کمبود مدیر ورزشی متخصص، نبود پشتوانه و آینده نگری مناسب در بخش ورزشکاران (سنین پایه) و در ادامه نبود سرمایه گذار ورزشی یا اسپانسر است.
 *ورزشکاران در سنین پایه
در حال حاضر، برنامه مشخص و سیستمی ‌برای استعدادیابی به درستی اجرا نمی‌شود. تنها روش استعدادیابی، انتخاب افراد در مسابقات ورزشی است. برای استفاده بهینه از افراد مستعد، مقوله استعدادیابی در هر رشته ورزشی، نیاز به یک نظام و برنامه مدون و علمی‌ دارد. همچنین شاخص‌های مؤثر در استعدادیابی به ترتیب اولویت، آنتروپومتریک، آمادگی جسمانی ، فیزیولوژیکی، مهارتی، روان شناختی و جامعه شناختی می‌باشد و بهترین سن برای استعدادیابی حدود ۶ تا ۱۲ سالگی و مناسب‌ترین جایگاه برای این امر مدارس و بهترین افراد برای انجام این امر مربیان با تجربه و معلمان می‌باشند. 
-کودکان در ابتدا ممکن است با هدف وارد شدن به یک تیم ورزشی حرفه‌ای و کسب درآمد بالا ورود کنند، اما دلايل شخصی و مهمتری برای شرکت آنان در ورزش وجود دارد. بعضی از اين دلايل عبارتند از: وابستگی و تعلق به گروه،  هدفمندی، افزايش مهارت، عزت نفس، هوش هيجانی، کسب اخلاق ورزشی، موفقيت، شهرت و حفظ تندرستی و … اگرچه اين دلايل بيشتر منبع درونی دارد تا بيرونی، ولی شکی نيست که هرچه کودک بيشتر رشد کرده و در محيط رقابت شرکت می‌کند، ارزش‌های بيرونی مثل قهرمانی و محبوبیت، عامل انگيزشی اوليه می‌شوند. 
فرایند پروژه‌های استعدادیابی و توجه به سنین پایه در سطح بالای مدیریتی و برنامه‌های بلندمدت است که برای موفقیت کامل، نیاز به همکاری نزدیک بین سازمان‌های دولتی، فدراسیون‌ها، هیئت‌ها و کمیته‌های ورزشی، باشگاه‌ها، مدارس آموزش و پرورش، مربیان و بازیکنان باتجربه دارد.
اهمیت و ضرورت پروژه‌های استعدادیابی در تمامی رشته‌ها:
۱ - تضمین موفقیت بیشتر در رشته مورد نظر 
۲ - کمک به تأمین سلامتی جسمانی و عمومی ‌نوجوانان
۳ - توجه بیشتر به کودکان از نظر تخصصی
۴ - توجه به آینده شغلی ورزشکاران در فرایند استعدادیابی
۵ - شروع کردن از سطح بالاتر اجرا، اوج عملکرد نهایی را ارتقا خواهد داد
۶ - سرعت پیشرفت بیشتر است (کاهش زمان رسیدن به اوج عملکرد)
۷ - توسعه توانایی‌های ورزشکار به بهترین نحو ممکن (چون فرد در رشته‌ای تلاش می‌کند که منطبق با توانایی‌های اوست) 
۸ - ایجاد بقاء ورزش‌ها 
۹ - امکان توسعه و گسترش 
۱۰ - صرفه‌جویی در وقت، انرژی و بودجه
۱۱ - افزایش کارآیی در برنامه‌های تمرینی
۱۲ - کمک به افزایش اعتماد به نفس بازیکنان
۱۳- تسهیل در به کارگیری تمرینات علمی
۱۴ - امکان بهره‌گیری از تجربیات و دانش مربیان، مدیران و  روان‌شناسان ورزشی
۱۵ - افزایش تعداد ورزشکارانی که هدف آن‌ها رسیدن به اوج عملکرد ورزشی است و بالا بردن میل به رقابت در آن‌ها
۱۶ - افزایش عملکرد مفید ورزشکاران به دلیل شناسایی صحیح و به موقع آن‌ها 
** چرا آمریکایی‌ها در ورزش موفق هستند؟
 شیوه تفکر سطح بالا در خون آن‌ها است. تفاوت بزرگ ورزش بین آمریکا و اروپا و آسیا و ... در این است که در آمریکا، ورزش در سیستم مدارس سازماندهی می‌شود.
_ مدیران ورزشی 
مدیران ورزشی باید بتوانند متناسب با هر وضعیتی که در آن قرار می‌گیرند به سرعت، واکنش مناسب نشان دهند و تصمیم مؤثر و تعالی بخش بگیرند.
ساختار و رفتار خود را متناسب با موانع، تنگناها و گشایش‌های پیش رو، تنظیم و اولویت‌ها و سطح خود به مسائل را مورد بازبینی قرار دهند.
 برنامه و بودجه خود را متناسب با شرایط آسان، عادی و سخت تنظیم و درآمدها و هزینه‌های خود را بر این اساس مدیریت کنند. شرایط اقتصادی و اجتماعی کنونی اقتضاء می‌کند که مدیران صنعت ورزش، تصمیمات متفاوت، سریع و مناسب بگیرند.
_  اسپانسر و سرمایه گذار ورزشی 
لزوم تغییر رفتار و تغییر رویکرد در اقتصاد باشگاه داری و ورزش ایران کاملاً احساس می‌شود.
توسعه در ورزش حرفه‌ای به عنوان نمادی از قدرت یک کشور محسوب می‌گردد و بدون شک بازاریابی ورزشی، ضامن بقا و رشد ورزش حرفه‌ای می‌باشد. 
 سال‌ها است که مدیران و ورزشکاران تیم‌های مختلف ورزشی از نبود اسپانسر و مشکلات مالی گلایه‌ می‌کنند و دلیل اصلی ناکامی‌خود در عرصه‌های مختلف ورزشی را نداشتن منابع مالی مناسب عنوان می‌کنند. 
در زمان حضور حامیان مالی همیشه توافقاتی ما بین باشگاه و شرکت مورد نظر صورت می‌گیرد تا به اصطلاح نتیجه‌ای برد برد به وجود آید. 
بدون شک بزرگ‌ترین مشکل تیم‌ها نبود اسپانسر نیست، بلکه نوع برخورد با اسپانسرها می‌باشد! 
بحث اسپانسرینگ اگر به‌ صورت تخصصی در کشور دنبال شود می‌تواند نتیجه‌بخش باشد و بهتر است هیئت‌های ورزشی و باشگاه‌ها مستقیماً با واحدهای صنعتی کوچک روبه‌رو نشوند و شرکت‌های تبلیغاتی و یا افراد متخصص امر بازاریابی ورزشی را واسطه گفت‌وگو با هیئت‌‌های ورزشی و شرکت‌ها کنند. باشگاه‌های ورزشی بستر خوبی برای تبلیغات هستند، ولی اینکه گروه هدف کدام یک از شرکت‌های تولیدی می‌توانند باشند، یک بحث تخصصی است که متخصصین امر بازاریابی ورزشی می‌توانند در این زمینه کمک زیادی کنند.  
متأسفانه عدم شفافیت، فقدان جنبه‌های حقوقی، عدم اصول ارتباطی مناسب، بهره‌گیری اندک و نامناسب از مدیران ورزشی در این حوزه و عدم توفیق اسپانسر در ایجاد تصویر مناسب در اذهان عمومی‌، امنیت سرمایه‌گذاری در صنعت ورزش را کم کرده است. 
امیدواریم که مدیران ورزشی ما به این موضوع مهم نگرش بهتری داشته باشند و از متخصصین این امر استفاده لازم را ببرند. 
عدم وجود اعتقاد به بازاریابی ورزشی در بین مدیران عالی رتبه بخش صنعت به عنوان یک منبع درآمد، عدم توجه ویژه به ورزش در کنار سایر بخش‌های صنعتی، عدم هم سویی سرمایه گذاری در ورزش با سیاست‌های توسعه‌ای کشور، عدم وجود قوانین اقتصادی مناسب جهت تشویق سرمایه‌گذاران بخش صنعتی در سرمایه‌گذاری در ورزش و عدم امکان تشخیص دقیق میزان سود بازاریابی ورزشی برای سرمایه‌گذاران از مهم‌ترین موانعی هستند که باید مورد توجه مسئولان و مدیران ورزشی کشور قرار گیرد. 
_ حرف آخر
_ کارهای زیربنایی و آینده نگری مدیریتی، نظم و سیاق معین و طرح و برنامه‌ریزی اصولی باید صورت گیرد تا قهرمانی و افتخارهای متعدد را تضمین و تکراری کند و اعتباری بین‌المللی و جهانی به ورزش ما ببخشد.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی