[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۹۵۰
  • دوره جدید

تاریخ ایج، در مسیر تندباد فراموشی‌ها ، روزنامه شیراز نوین

در شهرستان استهبان و در بخش ایج در انتهای راه ساسانی و در یک مسیر رودخانه‌ای و سرسبز، چهار تاقی ایج (مسجد سنگی) قرار دارد که مربوط به دوره ساسانی بوده و به شماره ۹۵۷ به تاریخ ۱۳۵۲/۱۰/۵ در سیاهه ملی ایران جای گرفته است.
از آن جا که حفظ و صیانت از آثار باستانی فارس نیاز به مشارکت همگانی دارد، گفت‌وگوی شیراز نوین با «علیرضا صادقی امیری»، دبیرکل انجمن جوانان سپید پارس، در خصوص وضعیت فعلی این بنای تاریخی را می‌خوانید.
یادگاری‌نویسی و دیوارنویسی
این فعال میراث فرهنگی می‌گوید: متأسفانه وضعیت نگهداری و پاسبانی از این اثر و مجموعه بسیار ارزشمند، به شدت اسفناک است؛ به گونه‌ای که تقریباً می‌توان گفت هیچ‌گونه حفاظتی از این مجموعه که شامل مسیر (جاده) ساسانی، چند آسیاب، آب انبار و برجک هدایت آب، آبراهه‌ها، دو تاق، کتیبه هزار و اندی ساله و چند مهرابه است، نمی‌شود و بعید نیست حتی میراث فرهنگی آن را فراموش کرده باشد.
وی می‌افزاید: در سرکشی‌های ماهانه بخش «دیده‌ور سازه‌های کهن» انجمن جوانان سپید پارس از آثار تاریخی کشور، مشاهده شد که هر روز گردشگران بومی زیادی، فقط به عنوان یک تفرجگاه و همچنین برای استفاده از چشمه پرآب آن، به این مجموعه وارد می‌شوند که صدمات و زیان‌های بسیاری به ان وارد کرده است. از آنجا که هیچ نگهبانی یا رصدی از این آثار نمی‌شود، گردشگران آزادانه به آنجا آمد و شد می‌کنند.
او ادامه می‌دهد: انبوه بسیار یادگاری‌نویسی و دیوارنویسی، چهره این آثار هزار و اندی ساله را به شدت زشت کرده؛ همچنین برپایی آتش در زیر تاق‌ها باعث تخریب دیواره‌های آن شده است.
فرسایش و تخریب شدید
این دوست‌دار آثار باستانی عنوان می‌کند: در بخش باختری چهارتاقی، یک تاق بزرگ همانند تاق بیستون نقش شده است که پیشتر دارای دو درب سنگی بزرگ بوده که یکی از سوی غارتگران ربوده و دیگری در دهه شست خورشیدی برداشته شده و اکنون در اداره تربیت بدنی نگهداری می‌شود. علاو بر آن، در مهرابه این تاق بزرگ، کتیبه‌ای اسلامی نقش شده است که احتمالاً مربوط به سده سوم مهی (قمری) است که متأسفانه مورد فرسایش و تخریب شدید عوامل انسانی و همچنین رخنه نم بدان شده است. مهرابه دارای نگارکند و تاقچه‌های سنگی و احتمالاً یک آتشدان بوده است که اکنون تقریباً چیزی از آن باقی نمانده است!
به باور او، در درون چهارتاقی که چشمه پرآبی از میانه آن گذر می‌کند و به وسیله آبراهه‌های سنگی به بیرون هدایت می‌شود، چهار مهراب (محراب) بزرگ شیعی (دو مناره) و باشکوه نقش  شده است که متأسفانه به برهان وجود بسیار بالای نم و رخنه آن به بدنه اصلی، به شدت فرسوده و یکی از مهراب‌ها محو شده است.
اقدام غیر کارشناسی
این مسئول می‌گوید: البته در دهه هفتاد خورشیدی به منظور حفاظت یا نجات‌بخشی و در اقدامی غیرکارشناسی، بخشی از بدنه و گنبد چهارتاقی را با سیمان سفید اندود و ورودی اباختری (شمالی) آن را مسدود می‌کنند و در کناره بخش باختری آن پلکان می‌افزایند.
وی می‌افزاید: متأسفانه با آنکه این مجموعه چه از دیدگاه تاریخی و چه جایگاه منظر طبیعی آن و حتی معنوی، اثر بسیار ارزشمند و در نوع خود کم‌نظیر و نادری است؛ اما گواه آن هستیم که بدون پروایی به حال خود رها شده و هر روز دچار فرسایش و ویرانی بیشتر می‌شود. این در حالی است که با توجه به جایگاه قرارگیری این مجموعه ارزشمند، می‌توان بهره‌های اقتصادی و فرهنگی بسیاری از آن را نصیب منطقه کرد.
صادقی امیری ادامه می‌دهد: متأسفانه وضعیت آثار تاریخی ایج، نمونه کوچکی از کل آثار تاریخی در کشور است که هرکدام تاریخی را در خود نهفته دارند. در حالی که جهان به سوی صنعت صلح‌جو و سودآور گردشگری پیش می‌تازد، ما همچنان منفعل درجا می‌زنیم و با ضرب‌آهنگی بسیار کند پیش می‌رویم و همین اندک آثار به جا مانده را نیز ناآگاهانه و بعضاً آگاهانه، به دست فراموشی می‌سپاریم! 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی