[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۰۴
  • دوره جدید

گزارشی ازمحرومیت و بی‌آبی در روستاشهر سلطان‌آباد شیراز - سلطان‌نشینی که آباد نیست، روزنامه شیراز نوین

گروه گزارش- فرزاد وثوقی
farzad_vossoghi@yahoo.com
 حکایت مناطق روستایی ما‌، حکایت مرغ و شترمرغ است. نه روستا هستند و نه شهر!!! نه شهرداری‌ها درست و حسابی خدمات می‌دهند و نه دهیاری‌ها و بخشداری‌ها، شوراهای محلی هم فعلا گیج شده اند که چگونه باید یاری‌رسان دولتی‌ها در ارائه خدمات به مردم باشند.
به‌نظر می‌رسد بزرگترین مشکل روستاهایی مانند سلطان‌آباد، قبل از آنکه بحران بی‌آبی باشد‌، بحران مهاجرت و روند شتاب‌آلود آن است. روستایی که پیش از اینها تولیدکننده محصولات کشاورزی و دامی بوده و با توجه به قدمتش در منطقه قره باغ منابع آبی خوبی در اختیار داشته و هم اکنون نیز همین منابع آبی در حال تامین نیازهای زیستی منطقه است؛ اما روند مهاجرت و ساخت‌وسازهای انبوه مسکن، امان منطقه را بریده است و گاهی مردم فکر می‌کنند متولیان امر، شیرآب را از سرمنشأ درست و حسابی باز نمی‌کنند و همین امر ممکن است سبب تنش‌های بسیاری میان مردمان چند منطقه روستایی دراین محدوده شده باشد. اما ریش‌سفیدان محلی بحران آبی منطقه سلطان‌آباد را ناشی از نبود اعتبارات لازم برای احداث خطوط آب می‌دانند و این امر را نتیجه بی‌مبالاتی مدیران مسئول می‌دانند. آنان معتقدند مدیران دولتی بارها جوابشان کرده‌اند و به این بهانه که اعتباری برای احداث خطوط لوله کشی نرسیده، قادر به انتقال آب به روستای سلطان‌آباد و البته روستاهای همجوار نیستند؛ هر چند این منطقه بیشتر شبیه شهر است تا روستا و باید دید برای روستا بودن یا شهر بودن چه تعاریفی وجود دارد. حالا بیشتر مردم آب مورد نیاز خود را از تانکرهایی خریداری می‌کنند که کاروبارشان سکه است. هر منبع هزار لیتری تا 5 هزارتومان خریدوفروش می‌شود و مردم در اصالت و سلامت آب خریداری شده از تانکر‌ها مردد هستند.
مردم می‌گویند این آب که به وسیله تانکر برای ما یا نانوایی‌ها می‌آورند معلوم نیست از کجاست ولی اظهار داشته‌اند برای شرب است و ما هم مصرف می‌کنیم. رانندگان تانکر‌ها می‌گویند آب را از سینه کوه می‌آورند؛ همان جایی که آب به وسیله لوله‌کشی به سلطان‌آباد منتقل می‌شود و ما معتقدیم اگر آنجا شیر بزرگ برای تانکر‌ها نصب کرده اند و آب وجود دارد پس چرا آب را داخل لوله‌ها حواله نمی‌کنند؟ درحالی که ما هزینه‌های خدمات شهری را پرداخت کرده ایم.
گفتگو با مردم
وارد بولوار اصلی سلطان‌آباد که می‌شویم نام شهدا در تمامی محلات مشاهده می‌شود و پیداست این روستا یا شهر جدید در سال‌های دفاع مقدس سهم بسیاری در دفع تجاوز بعثی‌ها داشته است. روستایی یا شهری که هر چند با جبهه‌های غرب و جنوب فاصله بسیاری داشته اما دل‌های آنان با دیگر هموطنان ما نزدیک بوده است و حالا در فاصله کمتر از 5 کیلومتر از شیراز مرکز فارس، در اوج محرومیت قرار دارند. بیشتر ساکنان نام‌خانوادگی فرمانی دارند. کوچه و خیابان‌ها هم بیشتر به نام همین شهدا و از همین خاندان است.
جعفر فرمانی کاسبکار و از مطلعین محلی است. اطلاعات خوبی از اهالی و موقعیت روستا دارد. او می‌گوید: بزرگترین مشکل سلطان‌آباد بی‌آبی است که به نظر او این مشکل ناشی از روند مهاجرت و چند برابر شدن جمعیت سلطان‌آباد است. از تمام شهرستان‌های فارس اینجا مهاجر پیدا می‌شود. کارگاه‌های مختلفی درحال فعالیت اقتصادی هستند که اغلب مالکین مهاجر دارد. بعضی کسبه از مناطق دیگر شهری به اینجا می‌آیند و مغازه دارند و بعضی همینجا ساکن شده‌اند. به گفته فرمانی روستای سلطان‌آباد نزدیکترین روستا به شیراز است که در محدوده قره‌باغ قرار دارد و حاصلخیزترین روستا بود. مردمانش از راه کشاورزی و دامداری روزگار می‌گذراندند و اقتصاد خوبی داشته‌اند. حالا سلطان‌آبادی در این روستا کم شده و بیشتر جمعیت مهاجر هستند. بنیاد مسکن اینجا انبوه‌سازی کرد و خیل عظیمی از مردم فارس راهی اینجا شدند، کمیته امداد هم اینجا انبوه سازی کرده و با این فشار جمعیتی‌، فشار آب افتاده است.
حالا باید به مناطق مرتفع‌تر نگاهی داشته باشید که اصلا آب ندارند. مناطق قرار گرفته در سراشیبی آب ندارند تا چه برسد به مناطق مرتفع سلطان‌آباد که البته بافت قدیمی هم هست. اینجا چون زیر نظر بخشدار و دهیاری بود، همینطوری خرید وفروش می‌شد و بدون برنامه اجازه ساخت داشتند. حالا اما طرح هادی جلوی خیلی کارها را گرفته؛ با این اوصاف‌، هنوز کارها درست نشده چون معلوم نیست زیر نظر شهرداری منطقه 5 هستیم یا دهیاری. وی معتقد است ارزان بودن زمین‌های سلطان‌آباد باعث توجه بیشتر مهاجرین به آن شده است.
از وضعیت اقتصادی مردم سوال کردیم که بیشتر به چه کاری مشغول هستند و فرمانی گفت: اگر مردم وضعی داشتند که اینجا نمی ماندند. مردم خیلی ضعیف هستند. به طبع آن اجاره واحدهای مسکونی اینجا خیلی ارزان است و علی رغم اوقافی بودن اراضی اما اقبال خوبی توسط گروه‌های اجتماعی ضعیف شده است.
نانوایی محل
کمی پایین تر یک دکان نانوایی قرار دارد. مردم می‌گویند نمی‌دانیم آب این دکان از کجا تامین می‌شود؟ آیا واقعاً بهداشتی است؟ اگر مردم بیمار شوند چه خواهد شد؟ جمعیت قابل توجهی در این روستا یا شهر زندگی می‌کنند و مسئولین باید به فکر آنان باشند. کار ما شده از صبح تا شب تماس روی خط مدیرعامل آبفای روستایی شیراز. بنده خدا به گروهی پاسخ می‌دهد خصوصاً بچه‌های شورا یا بخشداری اما کاری از پیش نمی رود. همه می‌گویند چشم اما خبری نیست. سال‌های گذشته نمایندگان مردم شهرستان شیراز را آوردیم اینجا بازدید کردند همه گفتند پیگیری می‌کنیم اما اتفاقی نیفتاد. سال گذشته و سال‌های قبل تر در این منطقه مشکل آب داشتیم. حل نشد! امسال هم که تازه ماه سوم بهار است بحران بی‌آبی شروع شده و امروز 8 / 3 / 96 پنج روز است آب نداریم. زن و بچه‌های ما در عذاب هستند. هرچه سراغ مسئولین آبفا ودهیاری وبخشداری رفتیم بدون نتیجه است. فقط یک سوال مطرح می‌شود که تقاضا داریم در رسانه منتشر کنید و آن این است که سهم مردم سلطان‌آباد از امکانات و رفاه اجتماعی چه میزان است.
یک مطلع محلی دیگر دراین باره می‌گوید‌: قرار بود 22 بهمن پارسال خط لوله کشی از چاه‌های جدید را تا سلطان‌آباد افتتاح و بهره برداری کنند وبا این کار مشکل چندین‌ساله مردم حل شود اما انگار خبری نیست و توجهی به این مهم نشد. من فکر می‌کنم مشکل اصلی نوع مدیریت افراد است و آدم‌های کاری را در راس امور قرار نداده‌اند. باید افرادی زجر کشیده بر مسند امور باشند تا درد مردم را بفهمند. مدیری که خانه اش در بهترین نقطه شیراز است درد بی‌آبی مردم سلطان‌آباد را متوجه نمی‌شود. حالا شما هرچه می‌خواهی بگو و بنویس. من خودم بچه سلطان‌آباد هستم پشت اندر پشت من پدرانم همه اینجا ساکن بوده اند و حالا هفت شبانه هفت روز است آب نداریم. باید برویم وآب بخریم. معلوم نیست آبی که برای ما می‌آورند بهداشتی است یا خیر؟ اما ما چاره ای نداریم و باید تانکرهای خانه را برای خانواده خودمان پر کنیم. آیا به نظر شما ما که در حال پرداخت هزینه‌های استفاده از خدمات شهری هستیم نباید از آب سالم بهداشتی برخوردار باشیم. حالا سه ماه تابستان بر سر خانواده ما چه خواهد آمد. به مسئولین بگویید اینجا کربلاست. 
یکی دو پلاک آن‌طرفتر جنب کوچه 9 مردم در انتظار آب هستند. انتظاری که پایانی ندارد چه اینکه به گفته آنان سالیان سال است این بی‌توجهی و توهین به مردم ادامه دارد. هنوز تابستان شروع نشده بحران بی‌آبی را در سایه بی‌توجهی خود، نثار ما کردند. سید عبدالرحیم فرمانی و امین الله فرمانی ساکنین محل می‌گویند‌: هفت شبانه و هفت روز است آب نداریم. هفت روز است من مسلمان حمام نرفته ام. ظرف وظروف آشپرخانه شسته نشده‌، همه جا را کثافت برداشته است. آیا این رسم مسلمانی است‌؟ سراغ همه مسئولین شورا و آبفای روستایی و دهیاری و بخشدار و فرماندی و استاندار هم رفته‌ایم، اما هیچکس کاری برای ما نکرد. نمایندگان مردم در مجلس هم آمدند و هزارجور قول دادند اما دریغ از اجرا. انگار همین‌که رفتند فراموش کردند کجا آمده بودند و قول دادند. خیلی قول دادند که 22 بهمن خط لوله جدید را افتتاح می‌کنند اما نکردند. به فکر مردم نبودند. نقش‌ونگار نمی‌خواهد همین‌که می‌بینید بی توجهی به مردم است.
اینجا به‌علاوه مردم ساکن در شهرک تیموری و قندی و خود سلطان‌آباد بیش از 12 هزار نفر جمعیت دارد. جمعیتی که حاصل روند تند مهاجرت است. درواقع تشویق به مهاجرت می‌کنند اما آب آشامیدنی مردم را تامین نمی کنند. شاید به جرات بتوان گفت که جمعیت قابل توجهی از حاشیه‌نشینان‌، ساکن اینجا شده اند و ما با بحران آبی مواجه شده ایم.  
رسیدیم به کوچه دو شهید اصغر فرمانی‌، حسن فرمانی هم کار و کاسبی‌اش را رها کرده تا آب شرب خانواده‌اش را تامین کند و از بحرانی بی آبی گلایه دارد و می‌گوید‌: اگر این اتفاق برای بار اول بود انسان صبر می‌کرد. اما چندین سال است که این داستان ادامه دارد و مسئولین هیچ فکری نکرده اند. پس اینها مسئول شدند برای چه‌؟
سلطان‌آباد سابقه چند هزار ساله در استان فارس دارد و یکی از روستا‌های مطرح شیراز بوده است. شاید به جرئت بگویم پردرآمدترین روستای شیراز بوده که حالا به این وضع دچار شده است. مردمانش کشاورز و دامدار بودند و عزتی داشتند. با هر کدام از این مسئولین که حرف می‌زنیم پاسخ درستی نمی‌دهند. حالا ناچار آب از سینه کوه می‌آورند. می‌گویند آنجا شیر بزرگ نصب شده برای تانکر ها. اگر شیر بزرگ برای تانکر‌ها هست و اصولاً اگر آب هست پس چرا راهی لوله‌ها نمی کنید؟ حتماً من باید 5 هزار تومان برای یک منبع هزار لیتری پول بدهم. به منطقه واحدهای انبوه ساخته شده بنیاد مسکن رسیدیم. مقداری از نگرانی‌ها کم شد چراکه به این بافت جدید آب رسانی بهتری می‌شود. ساکنین این محله جدید می‌گویند: ماهم قطعی آب داریم اما به صورتی است که منبع پر می‌شود و ما با احتیاط آب مصرف می‌کنیم و در مجموع وضعیت آب چندان خوب نیست و باید فکرش را می‌کردند قبل از اینکه جمعیت را سرازیر سلطان‌آباد کنند. سلطان‌آبادی که برخلاف اسمش چندان هم آباد نیست. به شورای محل هم مراجعه کردیم اما بی فایده بود.
در مجموع اهالی این روستا یا شهر در بلاتکلیفی هستند. از طرفی زمین‌های اوقافی، از طرفی ساخت‌وسازهای بنیاد مسکن و کمیته امداد، تحت عنوان مسکن محرومین که جمعیت مضاعفی را این نقطه وارد می‌کند. شاید اگر سیل جمعیت به این نقطه سرازیر نشده بود، این همه مشکل در رابطه با آب هم بروز نمی کرد. خط 24 از جلوی چشمان منتظر مردم عبور کرد و متوجه شدیم اولین خدمت مدیریت شهری شیراز همین خط واحد است که مسافرین را جابه‌جا می‌کند؛ در واقع این خط همان خط استمرار مهاجرت آسان است.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی