[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۰۳
  • دوره جدید

برخی از آثار و نتایج مثبت قصه خواندن برای کودکان ، روزنامه شیراز نوین

 شیرازنوین- سید محی الدین حسینی ارسنجانی

Arsanjani.moiin@gmail.com
قصه گویی در کودکان و برای کودکان از نظر تربیتی آثار و برکاتی دارد که توجه به آن می‌تواند به نقش تربیتی مربیان کمک بسیار نماید. با توجه به اینکه کودکان از طریق داستان‌ها و افسانه‌ها با حقایق و تجربه‌های زندگی آشنا می‌شوند، لذا تأثیرپذیری از شخصیت‌های قصه، تقویت قدرت فهم و بیان، پرورش خلاقیت، آموزش زبان و افزایش گنجینه واژگان کودکان نیز از دیگر تأثیرهای آموزشی و تربیتی داستان سرایی به شمار می‌روند. در واقع داستان خلاقیت گسترده‌ای است که با آن هر فردی می‌تواند عقاید به ظاهر نامعقول را بازیابی و آن‌ها را جایگزین و استفاده سازنده از آن‌ها را مطرح کند. داستان سرایی به مثابه تدبیری مداخله‌ای برای آموزش می‌تواند دانش آموزان را به کشف معنای منحصر به فرد بودن خود ترغیب کند و توانایی آن‌ها را برای برقراری ارتباط واقعی بین افکار و احساسات افزایش دهد. مهارت‌های کلامی می‌تواند توانایی دانش آموزان را برای حل و فصل اختلاف بین فردی به صورت آرام و توأم با بحث و گفت و گو افزون سازد. بیان داستان و نیز گوش فرا دادن به آن دانش آموزان را به بهره گیری از تخیلاتشان تشویق می‌کند. این تخیل قوی می‌تواند اعتماد به نفس و انگیزش شخصی را در دانش آموزان افزایش دهد، زیرا آنان خود را برای نیل به امیال و آرزوهایشان شایسته و توانا تصور می‌کنند. قصه‌ها می‌تواند از نظر تربیت اجتماعی، عاطفی و اخلاقی در کودک نیز مؤثر واقع شوند.قصه‌ها می‌تواند از نظر تربیت اجتماعی، عاطفی و اخلاقی نیز مؤثر واقع شوند و بسیاری از مقررات، هنجارهای اجتماعی و دستورالعمل‌های زندگی را منتقل کنند. چگونگی روبه‌رو شدن با مشکل‌ها، حل آن‌ها و بسیاری از الگوهای رفتاری در گروه‌ها و طبقه‌های مختلف اجتماعی و سنی در داستان‌ها بیان می‌شود. اگر والدین یا درمانگران قادر به فهم افکار سری کودک یا شناسایی احساس‌های پنهان او باشند، هر اندازه تفسیرهای انجام شده نیز درست باشند، باز این فرصت از کودک گرفته می‌شود که خود از طریق شنیدن پی در پی داستان و تفکر درباره آن به احساس رویارویی موفقیت آمیز با مشکل خود دست یابد. به همین دلیل است که رویکردهای داستانی به روان درمانی تأکید دارد و قصه‌ها در چگونگی رفتار و واقعیت‌های کودکان نقش مؤثری ایفا می‌نماید. قصه‌ها به کودکان راه حل‌هایی ارائه می‌دهند که غیرمنتظره و شگفت انگیز و در عین حال شدنی و مثبت هستند. تلاش پژوهشگران و درمان گران منجر به استفاده از ادبیات و قصه و قصه درمانی شده است. برخی از مسائل کودکان با مشکلات عاطفی و رفتاری از ضعف آگاهی و بهره نبردن از مهارت‌های اجتماعی، الگوی کلامی صحیح، رفتارهای جامعه‌پسندانه، مهارت‌های ارتباطی و دوست یابی، مسئولیت پذیری و... ناشی می‌شود؛ پس آموزش این مهارت‌ها به این کودکان ممکن است تا حدودی از بروز این مشکلات پیشگیری کند. درمانگران و روان شناسان کودک می‌توانند جدیت بیشتری برای استفاده از قصه در مداخله‌های درمانی کودکان و نوجوانان نشان دهند و والدین و معلمان بهتر است استفاده گسترده‌تر از قصه‌های هدف دار را در برنامه‌های آموزشی و تربیتی کودکان بگنجانند. به خصوص که این امر در سنت تربیتی فرهنگ ما جایگاه خاص خود را هم دارد. در این جا چند نمونه از راهبردهای مهارت‌های اجتماعی را ذکر می‌کنیم که مربیان می‌توانند برای آموزش آن‌ها از داستان استفاده کنند و برای اینکه کودک مطالب را بهتر درک کند، از سؤال‌های نیمه سازمان یافته نیز کمک بگیرند. این راهبردها به کودکان پرخاشگر کمک می‌کند تا تمایلات و رفتارهای پرخاشگرانه خود را مهار کنند:
پیوستن به فعالیت‌های دیگر، ابراز خشم با لحن آرام، ترک صحنه، نپذیرفتن تقاضا‌های دیگران به شیوه‌ای مؤدبانه، یادآوری سودمندی و مزایای رفتار مناسب، نادیده انگاشتن رفتار نامطلوب دیگران، استفاده از جمله‌های تلفیقی
هم دلی کردن و...

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی