[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۲۸
  • دوره جدید

زاهد و مرد مسافر، روزنامه شیراز نوین

مرد زاهدی که در کوهستان زندگی می‌کرد، کنار چشمه ای نشست تا آبی بنوشد و خستگی در کند. سنگ زیبایی درون چشمه دید. آن را برداشت و در خورجینش گذاشت و به راهش ادامه داد. در راه به مسافری برخورد کرد که از شدت گرسنگی به حالت ضعف افتاده بود. کنار او نشست و از داخل خورجینش نانی بیرون آورد و به او داد. مرد گرسنه هنگام خوردن نان، چشمش به سنگ گران بهای درون خورجین افتاد. نگاهی به زاهد کرد و گفت‌: «آیا آن سنگ را به من می‌دهی‌؟ » زاهد بی درنگ سنگ را درآورد و به او داد. مسافر از خوشحالی در پوست خود نمی گنجید. او می‌دانست که این سنگ آنقدر قیمتی است که با فروش آن می‌تواند تا آخر عمر در رفاه زندگی کند،  بنابراین سنگ را برداشت و با عجله به طرف شهر حرکت کرد. چند روز بعد،  همان مسافر نزد زاهد آمد و گفت :« من خیلی فکر کردم،  تو با این که می‌دانستی این سنگ چه قدر ارزش دارد، خیلی راحت آن را به من هدیه کردی. »بعد دست در جیبش برد و سنگ را در آورد و گفت‌: «من این سنگ را به تو برمی گردانم ولی در عوض چیز گران بهاتری از تو می‌خواهم. به من یاد بده که چگونه می‌توانم مثل تو باشم‌؟»
 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی