[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۰۳
  • دوره جدید

گردشگری غذایی و اهمیت آن، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین- سید محی الدین حسینی ارسنجانی

Arsanjani.moiin@gmail.com

گردشگری یا توریسم غذا در نوع خود اهمیت فراوانی دارد و در سالیان اخیر برپایی جشنواره‌های غذایی بر اهمیت این نوع گردشگری افزوده است. از زمانی که گردشگری جهانی روند رو به رشدی را آغاز کرده و رقابت بین مقاصد رو به فرونی گذاشته، میراث فرهنگی ناملموس منطقه‌ای و محلی بی‌نظیر آنها تبدیل به عاملی مهم برای جذب گردشگران و سرگرم کردن آنان شده است. توریسم غذا پس از این رویدادها و با توجه به چنین مواردی، اهمیت یافته و این امر تنها به این دلیل نیست که غذا و نوشیدنی از اهمیت محوری برای هر تجربه توریستی برخوردار است، بلکه به این خاطر است که مفهوم توریسم غذا با اعمال فرهنگی پیرامون آن متکامل و متحول شده و شامل آشنایی با ارزش‌های دیگر قلمروهای مختلف، چشم‌انداز آنها، تاریخ محلی، ارزش‌ها و میراث فرهنگی آنان نیز می‌شود. توریسم غذا تجسمی از ارزش‌های سنتی به شمار می‌رود که در توسعه گردشگری مدرن و امروزی متبلور شده و مورد استفاده قرار گرفته است. توریسم غذا نشان دهنده فرصتی است که گردشگری را احیا کرده و آن را متنوع می‌کند. علاوه بر این، موجب توسعه اقتصادی محلی و بومی شده و به اشتغال‌زایی نیز منجر می‌شوند. به همین دلیل، توریسم غذایی می‌تواند در برندسازی و افزایش تقاضا برای مقاصد گردشگری نقش داشته باشد و در کنار آن، سنت‌های محلی و تنوع جوامع را نیز حفظ کند. افزون بر این، برای مناطق مختلف اعتبار و پاداش‌‌های دیگری نیز به همراه می‌آورد. علاوه بر این باید دانست که توریسم غذایی پدیده‌ای نیست که تنها به سنت‌های گذشته تعلق داشته باشد، بلکه از آینده نیز تأثیرپذیر است. سازمان جهانی گردشگری با چنین درکی از توریسم غذایی فعالانه برای ارتقای این نوع گردشگری در طول چندین سال تلاش کرده است. در پژوهشی که  در خصوص ارزش گردشگری غذا در سطح جهانی انجام شده است، نتایج آن به ما می‌گوید: 87درصد از مخاطبان سازمان‌ها باور داشتند که غذا یک عنصر مشخص و مهم استراتژیک در تعریف تصویر و برند مقاصد آنها است. همچنین با توجه به این مسئله، میانگین نمراتی که به غذا به عنوان یکی از نیروهای پیشران توسعه گردشگری داده می‌شد، 8.19 بود. این مقیاس بین عددهای 0 تا 10 قرار داشت که منظور از 10 بیشترین میزان موافقت بود. به طور کلی، با استفاده از داده‌های تحقیق فوق، دلیل اصلی اینکه توریست‌ها تصمیم به سفر و دیدار از مقاصد فرهنگی می‌گرفتند، ابتدا انگیزه‌های فرهنگی است، سپس طبیعت به عنوان عامل دوم قلمداد شده و غذا در جایگاه سوم واقع شده است؛ هرچند نسبت به دو عامل دیگر اهمیت کمتری دارد. حدود 70درصد از مخاطبان این پیمایش نیز توریسم غذا را به عنوان یک بخش از بازار خود در نظر می‌گرفتند و تنها 10درصد از آنها باور داشتند که گردشگری غذا به اندازه کافی در مقاصد ترویج یافته است. 65.5درصد از افراد نیز باور داشتند که این صنعت به رغم تمام شرایطش، رشد کرده است. استراتژی‌های سنتی در توسعه گردشگری غذایی باید متکامل و به ابزارهایی استراتژیک بدل شوند که بیانگر کیفیت، تنوع و بی‌نظیر بودن تولیدات محلی و غذایی یک محدوده هستند. همچنین برای فعالانی که در مقاصد گردشگری ذی‌نفع هستند، لازم است در تعریف و مدیریت محصولات مربوط به توریسم غذایی مشارکت کنند. عوامل بازاریابی کلیدی و اساسی در این خصوص عبارت است از: تبدیل کردن سرآشپزها به کارآفرینانی در حوزه این مناطق، توسعه ابزارهای ترویجی معتبر و باکیفیت (مانند راهنماهای غذایی)، سازماندهی و برگزاری رویدادها، استفاده از رسانه‌ها و نیز بهره‌گیری از اینترنت و شبکه‌های اجتماعی. در نهایت، توجه به این مسئله نیز مهم است که باید بین تمام ذی‌نفعان و فعالان زنجیره ارزش در سطح بومی و محلی، همکاری ایجاد شود. در هر حال باید به این مقوله بیش از پیش پرداخته شود و فضای برخورداری گردشگران جهانی از غذاهای سالم و خوشمزه و در عین حال مفید فایده در سفرهایشان به اقصی نقاط جهان فراهم آید.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی