[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۸۱
  • دوره جدید

حقوق شهروند، روزنامه شیراز نوین

نِحله چیست

نحله به کسر «نون» در معانی مختلفی همچون هدیه، آیین، مذهب و عقیده به کار برده می‌شود. گروهی از فقها نحله را همان مهریه می‌دانند و با استناد به قرآن آیه چهارم سوره نساء ( واتوالنساء صدقاتهن نحله) نحله را مهریه دانسته بدین معنا که بخششی از سوی مرد برای زن می‌دانند. اما امروزه قانونگذار ما، نحله را مهریه ندانسته است. طبق قانون ایران در صورتی نحله شرعاً و قانوناً به زن تعلق می‌گیرد که اجرت المثل ایام زوجیت فراهم نباشد. اجرت‌المثل یکی از همان حقوق ویژه‌ای است که شرع و قانون برای زنان در نظر گرفته است. زن وظایف خاصی در زندگی زناشویی دارد که توسط قانون و شرع برشمرده شده است. این وظایف شامل تمکین عام و تمکین خاص است. حال اگر زن در طول زندگی مشترک و در خانه همسر خود، کاری به جز این موارد را به دستور شوهر انجام دهد، مستحق پاداشی است که به آن اجرت‌المثل گفته می‌شود. بنابراین اگر تعلق اجرت المثل ایام زوجیت فرهم نباشد به زن نحله تعلق می‌گیرد. پس گام اول دانستن مقدار اجرت المثل ایام زوجیت است و در گام بعدی در صورت عدم تعلق آن، نوبت به نحله می‌رسد.
برای محقق شدن و تعلق نحله شرایطی می‌بایست وجود داشته باشد که به اختصار به آن می‌پردازیم:
1- اگر به هر دلیلی امکان تعیین اجرت المثل وجود نداشته باشد که در این صورت نوبت به نحله رسیده و نسبت به تعیین نحله اقدام می‌شود. به طور مثال زن در خانه شوهرش هر کاری را که انجام می‌دهد قصد تبرع داشته و آن فعالیت را به طور رایگان انجام می‌دهد.
2- تعلق نحله مثل تعلق اجرت المثل مشروط به تقاضای مرد برای طلاق است. 
3- تقاضای مرد برای طلاق نباید ناشی از تخلف زن از وظایف همسری یا سوء اخلاق و رفتار وی باشد.
4- زن نمی‌تواند هم اجرت المثل بگیرد و هم درخواست پرداخت نحله کند.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی