[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۰۲۶
  • دوره جدید

دانش‌آموز و احساس عدم اعتماد، نکته‌ها و راهکارها، روزنامه شیراز نوین

سیدمحی‌الدین حسینی ارسنجانی - شیراز نوین 
دانش آموزی که عزت نفس اندک دارد دایم نگران است، زیرا فکر می کند اگر در کاری شکست بخورد بدون شک تنبیه و یا تحقیر می شود، بنابراین علاقه ای به آزمودن موضوعات جدید ندارد و فقط در موقعیت های امتحان شده و آشنا احساس آسودگی خیال می کند. برای این که بتواند احساس عدم اعتماد به نفس را در خود از بین ببرد، پیرو برنامه ای خشک و انعطاف ناپذیر و تشریفاتی می شود تا به خود قیافه کنترل و نظم داشتن بدهد؛ زیرا نسبت به توانایی هایش اعتمادی ندارد. هرگاه مرتکب اشتباهی شود خودش را مرتب سرزنش می کند، در نتیجه بیشتر احساس بی لیاقتی کرده و دیگر لزومی نمی بیند تلاش کند و انگیزه اش را هم از دست می دهد و پس از زمانی که انگیزه در او از بین رفت چیزی وجود نخواهد داشت که او را خشنود سازد. بیشتر اوقات تکالیف مدرسه، کودک را دچار تشویش می کند و این نگرانی اعتماد به نفس او را از بین می برد. برای این که فرزندمان هنگام انجام دادن تکالیف مدرسه شان دچار اضطراب و نگرانی نشوند، باید تکالیف خود را در اتاقی آرام و بی سر و صدا که حواسشان پرت نشود انجام دهند، چراکه آشفتگی ذهنی باعث تشویش و اضطراب شده و ترسی غالب بر آنها مستولی می شود که تمرکز حواس را از آن ها می گیرد. والدین برای کمک به فرزندان خود باید:
1) برای فرزندان خود وقت کافی در نظر بگیرند و توضیح دهند چرا رفتاری پذیرفتنی است در حالی که رفتاری دیگر چنین نیست و هنگام سرزنش فرزند خود، آن رفتار خاص را مورد خطاب قرار دهند نه شخصیت کودک را.
2) وقتی اشتباهی صورت می گیرد تا جایی که امکان دارد برای اصلاح آن وقت کافی بگذارید، زیرا عجله دانش آموز را نگران می کند.
3) سعی کنید از راه های گوناگون به دانش آموز خود آموزش دهید. مثلاً یک دانش آموز ممکن است آموزش ها را تنها به صورت شفاهی درک نکند؛ بنابراین کاری را که باید او انجام دهد هر قدر هم که ساده باشد کاملاً شرح داده و به طور عملی انجام دهید، مثلاً پیام تلفنی گذاشتن را به طور عملی به او بیاموزید. 
4) والدین برای این که دانش آموزشان را از نگرانی برهانند باید او را دائم تشویق یا تحسین کنند البته تشویق، اغراق آمیز و ناپخته نباشد. کودکان معمولاً از کارهای خود خیلی انتقاد می کنند و از آنچه انجام می دهند زیاد راضی نیستند.
5) برخی از دانش آموزان هر نوع تعریف و تمجید را یک جور مزاحمت تلقی می کنند. واکنش فرزندتان نسبت به تعریف و تمجید را مشاهده کنید و وقتی متوجه شدید دانش آموزتان حتی هنگام تعریفی مثبت آشفته خاطر و مضطرب می شود، تا جایی که امکان دارد او را به حال خود بگذارید و کاری به کارش نداشته باشید.
6) والدین دانش آموزی که نمی تواند خشم خود را کنترل کند باید او را تشویق کنند تا روی یک کار، نه چند کار همزمان، وقت بگذارد و از بار اضافی و اضطراب ناشی از خستگی و گرسنگی بپرهیزد؛ زیرا ممکن است امیدش را در راه رسیدن به اهدافش از دست بدهد.
7) والدین باید از دانش آموز بپرسند چه اهدافی دارد.
8) وقتی هدف دانش آموز مشخص شد، باید به او کمک کنند تشخیص دهد آیا هدفش با واقعیت همخوانی دارد یا خیر و اگر چنین بود برای رسیدن به آن، او را تشویق کنند.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی