[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۲۴۳
  • دوره جدید

رؤیا و رومینا دو خواهری بودند که قتل خونینی را رقم زدند ، روزنامه شیراز نوین

رکنا: پسری که پنج سال قبل در درگیری دسته جمعی در پارک طرشت دست به جنایت زده بود، با جلب رضایت اولیای دم از قصاص رهایی یافت و دو روز پیش از جنبه عمومی جرم محاکمه شد. این پسر که در نوجوانی دست به قتل زده بود، از قضات دادگاه کمک خواست.
نیمه شب چهاردهم مهر91 خبر کشته شدن پسر 17ساله‌ای به نام کامران در دعوای دسته جمعی در پارک طرشت به افسر نگهبان کلانتری 118 ستارخان مخابره شد.
 همان موقع پلیس به پارک طرشت رفت و پیگیر ماجرا شد. در آن بین 9پسر و دختر 15 تا 20ساله به نام‌های امین، مسعود، علی، عباس، رامین، محمد، رؤیا، رومینا و سپیده که در درگیری شرکت داشتند، تحت بازجویی قرار گرفتند. تحقیق‌ها نشان می‌داد امین و رامین به خاطر علاقه‌ای که به دو خواهر (رؤیا و رومینا) داشتند قبلاً هم در مهرآباد جنوبی با هم گلاویز شده بودند. این جدال عشقی به پارک طرشت کشیده و منجر به کشته شدن کامران شده بود.
با افشای این ماجرا پنج متهم دیگر به نام‌های حسن، علیرضا، سعید، امید و محمد که 17 تا 27ساله بودند تحت تعقیب قرار گرفتند. در آن بین مشخص شد محمد که به همراه کامران وارد دعوا شده بود از خلافکاران سابقه دار مهرآباد جنوبی بود. پلیس با اطلاعات تازه‌ای که به دست آورد هفدهم آبان 91 محمد را بازداشت کرد.
در حالی که بازجویی از 14متهم ادامه داشت، سرانجام یکی از آنان به نام علیرضا لب به اعتراف گشود و جنایت را گردن گرفت. وی گفت: نیمه شب چهاردهم مهر پس از آنکه درگیری در پارک طرشت بالا گرفت، کامران پیراهنش را درآورد و عربده کشید. سپس چند نفر به او حمله کردند و من در اوج خشم، با چاقو به قفسه سینه اش زدم. در آن بین کامران که زخمی شده بود روی محمد افتاد و او را به زمین زد.
به دنبال اعتراف‌های این پسر 17ساله وی در شعبه 71 دادگاه کیفری سابق استان تهران پای میز محاکمه ایستاد. در آن جلسه مادر کامران گفت: پسرم ورزشکار بود. آن شب اما دوستان کامران با موبایلش تماس گرفتند و و گفتند در پارک دعوا شده است. بلافاصله پسرم از خانه بیرون رفت اما ساعتی بعد با جنازه اش رو به رو شدم. من به هیچ قیمتی از خون پسرم نمی‌گذرم و قاتل پسرم باید اعدام شود.
سپس علیرضا به دفاع پرداخت و گفت: قبول دارم در آن دعوا با چاقو به سینه کامران زدم اما حالا پشیمانم.
محمد اما منکر معاونت در قتل شد و گفت: در پارک نشسته بودم که متوجه درگیری چند پسر شدم. برای میانجیگری وارد دعوا شده بودم که کامران به من حمله کرد. همان لحظه علیرضا با چاقو به سینه کامران زد. در همان گیر و دار، کامران روی دستان من افتاد و با هم به زمین خوردیم. باور کنید من اصلاً کامران را نمی‌شناختم و ضربه‌ای به او نزدم.
رامین نیز گفت: با رؤیا در خیابان آشنا شده بودم. من و رؤیا و خواهرش رومینا سوار ماشین دوستم در خیابان پرسه می‌زدیم که دعوایمان شد. من به صورت رؤیا سیلی زدم و خواهرش به هواخواهی از او با من دعوا کرد. همان موقع امین هم به هواخواهی از رومینا وارد درگیری شد و برای تلافی در پارک طرشت با من قرار گذاشت. وقتی به پارک طرشت رسیدیم دوستان امین آنجا جمع شده بودند و دعوا به خون کشیده شد.
همچنین 11متهم دیگر جزئیات ماجرا را بیان و از خود دفاع کردند.
در پایان آن جلسه هیئت قضائی علیرضا را به قصاص و دو سال زندان محکوم کرد. 13متهم پرونده نیز به جرم شرکت در درگیری منجر به قتل به زندان محکوم شدند. در حالی که با تصویب و لازم الاجرا شدن قانون جدید وکیل علیرضا درخواست اعمال ماده 91 را مطرح کرده بود، قضات شعبه 27 دیوان عالی کشور این درخواست را نپذیرفتند و حکم قصاص وی تأیید شد.
علیرضا در یک قدمی چوبه دار قرار داشت که خانواده اش با پرداخت دیه میلیاردی رضایت اولیای دم را جلب کردند. به این ترتیب علیرضا از قصاص رهایی یافت و دیروز از جنبه عمومی جرم محاکمه شد.
در جلسه رسیدگی به این پرونده که در شعبه دوم دادگاه کیفری یک استان تهران برگزار شد، علیرضا گفت: بچگی کردم و خودم و خانواده‌ام را به دردسر انداختم. من بارها اعدام را به چشم دیدم. زندگی بر این تمام شده بود که پدر و مادرم با پرداخت دیه یک و نیم میلیاردی توانست رضایت اولیای دم را جلب کنند.
وی ادامه داد: زمانی که در کانون اصلاح و تربیت بودم درسم را ادامه دادم اما وقتی به زندان منتقل شدن درسم را رها کردم. من در این مدت در کلاس‌های قرآنی شرکت کردم و حالا نگاه به زندگی تغییر کرده است. از قضات دادگاه تقاضا دارم در تخفیفم مجازات قائل شوند تا بتوانم از زندان آزاد شوم و زندگی تازه‌ای را شروع کنم.
در پایان این جلسه هیئت قضائی وارد شور شد تا رأی صادر کند.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی