[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۰۰
  • دوره جدید

حقوق شهروند، روزنامه شیراز نوین

جرایم علیه امنیت و آسایش عمومی 

شیرازنوین-سرورالسادات طباطبایی‌زاده

در قانون مجازات اسلامی ایران جرایمی همچون محاربه، افساد فی الارض و بغی و... برگرفته از فقه اسلامی به عنوان جرایم علیه امنیت و آسایش عمومی شناخته شده است که ما در این شماره از مطالب حقوقی به بیان جرم محاربه می‌پردازیم.
محاربه در لغت به معنای سلب و گرفتن است و از واژه حرب گرفته شده است و در واقع معنای این واژه در مورد کسی که برای جنگیدن با دیگران یا ترسانیدن آنها سلاح می‌کشد و وی قصد گرفتن جان و مال یا سلب امنیت دیگران را دارد، به کار می‌رود. 
کلمه حرب در آیه 33 سوره مائده که اصلی‌ترین آیه در خصوص محاربه می‌باشد، به کار برده شده است. این آیه در مورد مشرکانی که در مقابل محبت‌های پیامبر عهدشکنی کرده و مسلمانان را کشتند و اموال متعلق به مسلمین را غارت کردند می‌باشد و در واقع منظور کارزار با مسلمین و با مظاهر حاکمیت خدا و پیامبر که همان تشکیلات حکومت اسلامی است، می‌باشد. اما به اعتقاد بعضی از فقها در این آیه توبه کنندگان را از شمول محاربین خارج کرده و تنها مسلمانانی را که در مقابل دولت اسلامی دست به قیام مسلحانه بزنند، مشمول حد محاربه دانسته اند. در قدیم مصداق بارز محاربین، قطاع الطریق‌ها یا راهزن‌ها بوده اند که با سلاح راهزنی می‌کردند و موجب رعب و وحشت بین مردم شده و قصد آنها نیز گرفتن جان و مال یا سلب امنیت دیگران بوده است.
قاونگذار ایران طبق ماده 279 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392، تعریفی از محاربه بیان کرده است. طبق این ماده معنی محاربه عبارت از کشیدن سلاح به قصد جان، مال یا ناموس مردم یا ارعاب آنهاست؛ به نحوی که موجب ناامنی در محیط گردد. هرگاه کسی با انگیزه شخصی به سوی یک یا چند شخص خاص سلاح بکشد و عمل او جنبه عمومی نداشته باشد و نیز کسی که روی مردم سلاح بکشد ولی در اثر ناتوانی موجب سلب امنیت نشود، محارب محسوب نمی‌شود.
محاربه در شرع اسلام جزء جرایم حدی محسوب می‌شود و مجازات آن یکی از حد‌های چهارگانه ذیل است که انتخاب هرکدام از این مجازات‌ها بر عهده قاضی است.
1- اعدام 
2- صلب (بستن فرد به مدت سه روز روی دار به طوری که این نوع نحوه بستن موجب مرگ او نشود و اگر ظرف سه روز نمیرد باید پایین آورده شود و پس از آن نمی‌شود او را کشت.)
3- قطع دست راست و پای چپ
4- نفی بلد (نوعی تبعید تحت مراقبت تا محارب با دیگران معاشرت، مراوده و رفت و آمد نکند و تا زمانی که توبه نکرده است همچنان در تبعید باقی می‌ماند و مدت آن نباید کمتر از یک سال باشد.)

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی