[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۶۵
  • دوره جدید

چند نکته تربیتی درباره بیش‌فعالان، روزنامه شیراز نوین

باید بدانیم که  هر بچه‌ای بیش‌فعال نیست؛ در واقع بیش‌فعالی را فقط و فقط پزشک متخصص باید تأیید کند. ممکن است والدینی خسته از کار روزانه شیطنت‌های طبیعی کودکشان را تحمل نکنند و او را بیش‌فعال بخوانند یا به طور مداوم از فریاد زدن‌‌های بی‌موقع فرزندشان اظهار نگرانی کنند.بنابراین بهتر است با اعمال و رفتار چنین بچه‌هایی آشنا شوید: کودک بیش‌فعال سرجایش بیش از حد تکان می‌خورد و ثانیه‌ای آرامش ندارد، او با دست و پاهایش بازی می‌کند، قبل از اینکه سوالتان کامل شود جواب می‌دهد، هنگام بازی نوبت را رعایت نمی‌کند و آرامش ندارد، گاهی بدون هیچ دلیل خاصی بالا و پایین می‌پرد و فریاد می‌کشد. کودک بیش‌فعال زیاد سخن می‌گوید یا در هنگام صحبت دیگران کلام را قطع می‌کند؛ بازی‌ها و فعالیت‌هایش را نیمه تمام رها می‌کند و بیشتر کارها زود او را خسته می‌کنند.معمولاً این اختلال از سه سالگی به بعد تشخیص داده می‌شود، اما بیشتر کودکان در سنین مدرسه و با تشخیص معلم به مراکز درمانی ارجاع داده می‌شوند. بیشتر کودکان وقتی به سن مدرسه رفتن می‌رسند، مدرسه را زیاد دوست ندارند چون تقریباً بعد از هفت سال بازی و آرامش اولین مکانی است که آن‌ها را نسبت به گذشته محدود می‌کند. آن‌ها مجبورند چندین ساعت روی صندلی بنشینند، ساکت باشند و به حرف‌های کسی که تا به حال ندیده‌اند گوش بسپارند. در روزهای اول چون دوستی ندارند کمی ناراحت هستند و رغبت زیادی به مدرسه نشان نمی‌دهند؛ اما هرچه زمان پیش می‌رود و با محیط مدرسه آشنا می‌شوند، معلم خود را فردی مهربان می‌یابند و به مدرسه علاقه‌مند می‌شوند.
تمام این وقایع در مورد کودکان بیش‌فعال متفاوت است. مدرسه این بچه‌ها را بسیار محدود می‌کند. چنین کودکانی در مدرسه بی‌تاب و بی‌قرار هستند؛ خصوصاً زمانی که صدای بازی بچه‌ها از حیاط مدرسه می‌آید، دستورالعمل‌ها را اجرا نمی‌کنند. آنان یک فعالیت را به پایان نرسانده فعالیت بعدی را آغاز می‌کنند یا دست به کارهای خطرناک می‌زنند. مثلاً از درختان آویزان می‌شوند بدون اینکه به عواقب آن فکر نمایند؛ لوازم‌های شخصی‌شان را گم می‌کنند و بسیار کم‌توجه هستند. بزرگترین خصیصه بیش‌فعالان، کم‌توجهی است. آن‌ها اصلاً  تمرکز ندارند و کارهایشان را با عجله انجام می‌دهند، معمولاً در نیمکت کلاس پا تکان می‌دهند یا با دهان صدا تولید می‌کنند؛ صدایی شبیه ششیشش... و دقیقاً کار سخت مربی از همین جا آغاز می‌شود. زمانی که معلمی مطمئن شد کودکی بیش‌فعال است، با رفتارش می‌تواند کودک را دوست مدرسه کند یا برای همیشه وی را از تحصیل دلزده و فراری نماید.
حالا شما می‌دانید کودکی در کلاس دارید که با دیگر شاگردها متفاوت است؛ بنابراین حتماً رفتاری متفاوت می‌طلبد. مهم‌ترین نکته این است که کودک در مدرسه و کلاس باید احساس آرامش کند و آن محیط را همانند منزلش امن بداند.

 

افسانه کاشفی دبیر شاغل در متوسطه اول شهدای والفجر، ناحیه یک شیراز

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی