[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۰۴۷
  • دوره جدید

در باب علیِ خاص فوتبال ایران جادوگری که برف مونیخ را دید، تابستان داغ لیگ ایران را نه!، روزنامه شیراز نوین

پر بیراه نیست اگر علی کریمی را خاص‌ترین بازیکن دو دهه اخیر فوتبال ایران بنامیم.
از همان روزهایی که در میدان با توپ جولان می‌داد و از نیمه زمین به حریف گل می‌زد، می‌شد حدس زد مرد جوان خاصی در فوتبال ایران ظهور کرده است. منصور پورحیدری خیلی زود استعداد او را دید تا کریمی در جوانی و در دوران پر ترافیک خط میانی تیم ملی، ملی پوش شود. همه از یک بازیکن تکنیکی صحبت می‌کردند. مارادونای آسیا را در پاهای جادویی او دیده بودند.
حتی وقتی آن موقعیت تک به تک و آسان را مقابل ایرلند از دست داد و ایران را از جام جهانی دور کرد، باز هم مجبوب باقی ماند. باز هم در زمین جادو می‌کرد و دل‌های فوتبال دوستان ایرانی را می‌ربود. وقتی به الاهلی امارات رفت، همه از انتخاب اشتباه او صحبت می‌کردند. او را در اروپا و در حال مانور دادن در چمن‌های سبز استادیوم‌های اروپایی می‌خواستند نه در لیگ کم فروغ آن روز‌های امارات و میان چشمان نامحرم شیخ نشینان دبی.
یک شب برای او کافی بود تا المپیک رم را محو درخشش سزار آسیایی کند. دل خیلی از چشم آبی‌ها را ربود و در نهایت در بهترین تیم آلمان، شماره 8 را به تن کرد.
او از الاهلی دبی به بایرن مونیخ آلمان رفته بود. در همان روزهای نخست کمتر کسی به موفقیت کریمی در فوتبال سخت و تاکتیکی آلمان ایمان داشت. می‌گفتند برف مونیخ را ندیده، از بایرن جدا می‌شود. اما او ماند و مبارزه کرد و اگر آن مصدومیت لعنتی گریبانش را نگرفته بود، احتمالاً دوران حضورش در لباس سرخ باواریایی‌ها بیش‌تر از دو فصل به طول می‌انجامید.
کریمی همیشه خاص بوده است. چه زمانی که در زمین بازیکنان را دریبل می‌زد و چه زمانی که در مصاحبه‌های خود متفاوت از دیگران حاضر می‌شد. علاقه‌ای به دیده شدن از قاب دوربین‌های تلویزیونی نداشته و ندارد و کسی یادش نمی‌آید در برنامه‌ای تلویزیونی حاضر شده باشد. چاپلوسی و تملق را از زبانش نشنیدیم و برعکس تا به یاد داریم مصاحبه‌های تند و تیز و انتقادی که همچون همان ساک شوت شده در جام جهانی 2006، به سمت این و آن روانه کرده 
است.
در دربیِ علی‌های فوتبال ایران، هیچ وقت میانه خوبی با دایی نداشته است و در دسته بازیکنانی قرار می‌گیرد که به گفته دایی «در چشمش نگاه می‌کردند و به او پاس نمی‌دادند.»
حالا و بعد از دوری چند ساله او از فوتبال ایران، دلمان به حضورش در نفت تهران خوش بود و تقویممان را برای مصاف گلادیاتورگونه دایی-کریمی خط می‌زدیم که در شب بازی سوپرجام و مصاف علی کریمی با پرسپولیس، خبر از عدم همکاری او با نفت تهران و حضور حمید درخشان روی نیمکت هدایت نفت آمد. کریمی نتوانست با اوضاع نابه‌سامان نفت تهران کنار آید و خیلی زود عطای نیمکت نفت را به لقایش بخشید.
صادقانه بگویم، برای ژورنالیست‌های ورزشی، فقدان علی کریمی با کاریزمای خاص خود در لیگ برتر پیش رو، بیش‌تر از هر چیز دیگری به چشم خواهد آمد.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی