[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۵۷۹
  • دوره جدید

دریاچه جوشان دومینیکا ترکیبی از آب و آتش، روزنامه شیراز نوین

پارک ملی «موقن توقوا پیتون» در کشور جزیره‌ای دومینیکا، واقع در دریای کارائیب، منطقه‌ای است که آتشفشان‌ها فعالیت زیادی دارند. این پارک ملی که به طور تقریبی نزدیک به ۷۰۰۰هکتار وسعت دارد، ۵آتشفشان، تعداد زیادی چشمه‌های آب گرم و یک دریاچه‌ جوشان بزرگ و معروف دارد.
دریاچه‌ جوشان دومینیکا در اصل یک فومارول در زیر آب است. (فومارول به دهانه‌هایی که در سطح زمین در نزدیکی آتشفشان‌ها باز شده‌اند اطلاق می‌شود که از آن گازهایی همچون کربن‌دی‌اکسید، سولفور دی‌اکسید، هیدروژن کلراید و هیدروژن سولفید خارج می‌شود).
آب این دریاچه به رنگ آبی-خاکستری است و ۹۰درجه‌ سانتیگراد حرارت دارد و به دلیل گازهایی که از زیر آب خارج می‌شوند، می‌جوشد. حرارت آب این دریاچه به دلیل بخار و گازهایی است که از گدازه‌های زیر آب خارج می‌شود.
سطح این دریاچه را معمولاً لایه‌ای از بخار پوشانده است که همین، باعث چند برابر شدن زیبایی‌اش می‌شود.
این دریاچه اولین بار در سال ۱۸۷۵ توسط دو فرد انگلیسی که در آن زمان در دومینیکا مشغول به کار بودند کشف شد. در همان سال گروهی از گیاه‌شناسان از طرف حکومت مأمور شدند این پدیده‌ طبیعی را بررسی کنند. آن‌ها حرارت آب را اندازی‌گیری کردند و فهمیدند که حرارت آن بین ۸۲ تا ۹۲درجه‌ سانتی‌گراد است.
البته آن‌ها گوشه‌های دریاچه را اندازی‌گیری کردند نه مرکز آن‌ را. همچنین، آن‌ها عمق دریاچه را نزدیک به ۶۰متر تخمین زدند. این دریاچه توسط آب باران و دو رودخانه‌ کوچک پر می‌شود و پس از نزدیک شدن به گدازه‌ها به نقطه‌ نزدیک به جوش می‌رسد.
سطح آب دریاچه ثابت نیست و نوسان دارد و فعالیت دریاچه هرچه زمان می‌گذرد، کمتر و کمتر می‌شود. این دریاچه در سال ۱۸۸۰ به مرز ناپدید شدن رسید و تنها آب‌نمایی از آب داغ و دود و بخار شده بود.
همچنین این رودخانه در سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ دچار تغییرات محیط‌زیستی غم‌انگیزی شد و عمق آن تا ۱۰متر کاهش پیدا کرد؛ اما خوشبحتانه در طول یک روز به حالت قبل خود برگشت.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی