[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۵۵۰
  • دوره جدید

چرا روزنامه «همبستگی» تعطیل شد؟، روزنامه شیراز نوین

به دنبال ادامه‌دار شدن مشکلات اقتصادی روزنامه‌های بخش خصوصی، به ویژه بحران کاغذ که مدتی است گریبان‌گیر مطبوعات شده است، روزنامه «همبستگی» نیز به جرگه روزنامه‌هایی پیوست که به دلیل مشکلات اقتصادی تعطیل شده‌اند. به گزارش ایسنا، بحران کمبود کاغذ از اواسط پاییز ۹۶، باعث ایجاد نگرانی در میان نشریات خصوصی و طرح اعتراض‌هایی از سوی مدیران رسانه‌ها شد که البته با مرور زمان و عملی شدن وعده معاون سابق امور مطبوعاتی درباره‌ ترخیص یک محموله کاغذ از گمرک، تا اندازه‌ای این بحران کنترل شد؛ هرچند نوسانات بازار ارز باعث شد در فاصله‌ای کوتاه بار دیگر بازار کاغذ با بحران مواجه شود و با وجود جلسات کمیته ساماندهی کاغذ مطبوعات که با حضور نمایندگان برخی شرکت‌های خارجی در ایران و واردکنندگان کاغذ در ساختمان معاونت مطبوعاتی برگزار می‌شود، تاکنون راه‌حل قطعی و مشخصی برای حل این مشکل اعلام نشده است. در این میان نشریات خصوصی بیشترین آسیب را دیدند. برخی که دیگر توان ادامه دادن نداشتند مجبور به خداحافظی شدند و برخی هم با کم کردن تعداد صفحات و کاهش عرض و طولشان تلاش کردند به رقابت با رسانه‌های دولتی ادامه دهند؛ رقابتی که از سوی مسئولان نشریات خصوصی اغلب «نابرابر» خوانده می‌شود. در پی همین مشکلات و تعطیلی‌ها بود که روزنامه «همبستگی» هم تعطیل شد. امیر عباس نخعی، سردبیر این روزنامه صبح روز ۲۷تیرماه با انتشار مطلبی با عنوان «برای یک خاموشی» در سایت رسمی روزنامه «همبستگی» از علت تعطیلی این روزنامه سخن گفت. او نوشت: «دیگر گفتن ندارد، همه می‌دانند که مطبوعات حال و روز خوبی ندارند، اما کسی کاری نمی‌کند و شاید هم کسی نمی‌تواند کاری انجام دهد. مگر حال نشریات کاغذی را می‌توان از حال اقتصاد کشور جدا کرد و مگر کسی نمی‌خواهد اوضاع اقتصادی را سامان دهد، اما این توانایی نیست. نشریات البته مشکلات دیگری هم دارند. کسانی که به عنوان مسئولان کشوری باید دستگیرشان باشند، نیستند که هیچ جلوی پایشان را هم می‌گیرند، البته ناخواسته. مثلاً بارها نشریات بخش خصوصی و حزبی انذار داده‌اند که حمایت و خاصه خرجی‌ها برای نشریات دولتی که از بودجه عمومی تغذیه می‌شوند فرصت رقابت واقعی را می‌گیرد. شما در یک نشریه خصوصی دغدغه چاپ و کاغذ و توزیع و فروش دیده شدن دارید، اما در نشریات متصل به بودجه عمومی مهم نیست که هزینه‌هایتان چقدر است. فقط منتشر می‌شوید که باشید و صد البته در راستای منویات هم گام برمی‌دارید. مشکل دیگر نشریات بخش خصوصی این است که راحت‌تر از نشریات بخش دولتی در تیررس توقیف قرار می‌گیرند و به همین دلیل دست به خودسانسوری‌های گسترده می‌زنند و در عصر ارتباطات و دوره‌ای که کانال‌های تلگرامی اخبار را در سیطره خود درآورده‌اند مردم در نشریات خصوصی حتی به دنبال ارائه تحلیل هم نیستند، چراکه می‌دانند تحلیل بی‌سانسور نمی‌یابند. همبستگی در این دوره نیز ناخواسته و فقط به دلیل مشکلات مالی و اقتصادی که دامن‌گیر همه است و در سکوت به خاموشی می‌رود. امید است چراغ نشریات بخش خصوصی (و نه تنها دولتی و وابسته به بودجه عمومی) پرفروغ شود. داریم بازمی‌گردیم. بازمی‌گردیم به عصری که همه منتظر انتشار دو روزنامه بودند و بس».

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی