[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۵۸۳
  • دوره جدید

اعتمادسازی، مأموریت دشوار شهرداری، روزنامه شیراز نوین

  سعیدرضا امیرآبادی- گروه  گزارش
amirabadi_shznvn@yahoo.com

 شهر دیرینه شیراز از آرمان شهری که لایق ان است، فرسنگ‌ها فاصله دارد. فاصله با ایده‌آل‌ها فقط در سطوح کلان زیرساختی شهر دیده نمی‌شود؛ بلکه در مضامین خرد و روزمره هم با نارسایی‌های مزمنی روبرو هستیم که قدمتی ده‌ها ساله دارند. اسلوب معماری و همسطح‌سازی معابر در بسیاری از مناطق کلانشهر رعایت نشده  و نهضت آسفالت که باید در دستور کار همیشگی متولیان امور شهری قرار داشتهباشد، اکنون با آهستگی در جریان است. بهسازی مبلمان شهری باید از شتاب بیشتری برخوردار شود و  نشانه‌هایی از نشاط و امید به زندگی در چشم‌انداز شهر ملموس باشد. پل‌ها و تقاطع‌ها گره چندانی از عقده‌های ترافیکی شهر باز نکردند و سرانه فضای سبز با استانداردهای رفیعی که برای کلانشهر شیراز تعریف می‌شود، هنوز فرسنگ‌ها فاصله دارد. جریان‌های قدرتمندی تلاش می‌کنند بافت سبز و کهنه یادگارهای فرهنگی را در مسیر تغییر کاربری قرار داده و چهره سخت کلانشهر را بر هویت ارزشی آن چیره کند. چنانچه مدیران شهری سرسختانه در برابر همه اعمال فشارها مقاومت نکنند، نام نیکی از آنها در تاریخ کلانشهر به یادگار نخواهد ماند. اما همه این چالش‌ها در برابر بحران اعتمادسازی که مجموعه مدیران شهری در سال‌های اخیر با آن‌ها روبرو هستند، کمرنگ به نظر می‌رسد.  
همه اقداماتی که در زمره وظایف شهرداری قرار می‌گیرند نیازمند حمایت‌های مادی و معنوی مردم است. درحقیقت شهرها با همدلی مردم و مسئولان ساخته می‌شوند و در صورت مشاهده انفعال در هر یک از آنها، روزهای روشنی در انتظار شهر و شهرنشینان نخواهد بود. امروزه تمامی‌دستگاه‌ها و نهادهای اجرایی در بحران نارسایی‌هایی بودجه‌ای‌گرفتار آمده‌اند و کمبود بودجه دولت و دریغ اعتبارات از شهرداری‌ها به شدت در گسترش زیرساخت‌های شهری ملموس است. به همین دلیل مجموعه شهرداری‌ها چنانچه سودای خدمت‌رسانی در سر داشته‌باشند باید به سوی درآمدزایی و ایجاد ارزش افزوده گام برداشته و یکی از مهم‌ترین روش‌های کسب درآمد از دالان بخش خصوصی که همانان مردم هستند، تأمین می‌شود. اکنون، به گواه رئیس شورای اسلامی‌شهر شیراز پروژه‌هایی که از آنها با عنوان انسان محور یاد می‌شود در گذرگاه بی‌پولی گرفتار آمده‌اند.  
این یک حقیقت انکارناپذیر است که درصد مهمی ‌از جامعه همچنان با نگاه‌های سنتی مجموعه شهرداری را فقط به عنوان مجریان آسفالت و گسترش فضای سبز و در نهایت دادگاهی به نام کمیسیون ماده صد می‌شناسند و نهادینه ساختن اهمیت پروژه‌های انسان‌محور در اذهان عمومی ‌مأموریت دشواری است. این در حالی است که عملکرد شهرداری‌ها تأثیر مستقیمی‌بر کیفیت زندگی مردم به معنای واقعی آن دارد و مجریان امور شهری می‌توانند امید، نشاط، شور زندگی یا درماندگی و یأس و رخوت را به افکار عمومی‌تزریق کنند. به همین دلیل اتاق فکر شهرداری در ابتدا باید تصورات کهنه را از افکار عمومی‌کمرنگ ساخته و گام‌های اول تا دهم را به سوی مردم بردارند و منتظر بازخورد خدمات خود در قالب پروژه‌های انسان‌محور بماند. در نظر داشته‌باشیم تا زمانی که احساس مسئولیت  و همکاری در نهاد اقشار مختلف جامعه با ارایه خدمات مؤثر و صادقانه از سوی مدیران امور شهری برانگیخته نشود، نمی‌توان از مردم انتظار داشت تا در روزهای سخت با همدلی و دلسوزی به یاری دستگاه‌های اجرایی آمده و قسمتی از خلاءهای بودجه‌ای‌ را جبران سازند. در حقیقت هیچ کلانشهری بدون همکاری و حمایت‌های مردمی‌به تعالی سخت‌افزاری و رشد معنوی نرسیده و شهرداری شیراز برای تغییر نگرش جامعه ماموریت دشواری پیش رو دارد. چرا که سرمایه‌گذاری بر بنیه روانی مردم قدمت چندانی در شیراز ندارد و اهمیت پروژه‌های انسان‌محور آن چنان که باید در روح و جان شهروندان نهادینه نشده است. در ادامه با نگاهی گذرا به شاخصه‌هایی می‌پردازیم که با سرمایه‌گذاری بر آنها شاهد رشد شاخصه رضایتمندی عمومی‌در مقیاس وسیعی خواهیم بود.
اهمیت بافت فرسوده
عملکرد مجموعه مدیریت شهری در بافت فرسوده می‌تواند معیار مناسبی برای سنجش امتیاز شهرداری‌ها و جلب آرای افکار عمومی ‌باشد. مردم مظلوم این مناطق از دردهای بی‌شماری در عذاب هستند و سایه شوم ناامنی، همزیستی با معتادان مجاهر، سقف‌های لرزان، سفره‌های خالی و بحران‌هایی از این دست با زندگی آنها همزیستی تلخی یافته است. اگرچه وقوع یک دگردیسی بنیادین در بافت‌های فرسوده شیراز نیازمند همکاری همه نهادها و دستگاه‌ها و اختصاص بودجه کلان است، اما مجموعه مدیریت شهری به سردمداری شهرداری با اتخاذ تصمیمات راهگشا می‌تواند قدم‌های مؤثری در این زمینه بردارد.
معاون شهرسازی و معماری شهرداری شیراز در این زمینه می‌گوید: در بافت‌های فرسوده شیراز بیش از ۳۰۰هزار نفر زندگی می‌‌کنند و شهرداری با همکاری شورای شهر امتیازات وطرح‌های تشویقی زیادی برای رونق ساخت و ساز در این منطقه در نظر گرفته است. 
مهندس جواد بهادری وسعت بافت فرسوده شیراز را یک هزار و ۸۰۰ هکتار تخمین زد و تصریح کرد: مدیریت شهری با ارائه بسته‌های تشویقی در راستای افزایش سطح رفاه ساکنان این منطقه گام برمی‌دارد. 
وی با اشاره به جزییاتی از طرح‌های تشویقی و بسته حمایتی در راستای حمایت از سرمایه‌گذاری و بهسازی در بافت فرسوده شیراز گفت: تخفیف عوارض صدور پروانه و هزینه خدمات ساختمانی، تقسیط عوارض بدون پیش پرداخت و کارمزد و ارایه خدمات کارشناسی، صدور پروانه، پایان کار و استعلام به‌صورت رایگان از جمله بسته‌های حمایتی شهرداری شیراز برای نوسازی بافت فرسوده شیراز است. 
معاون شهرسازی و معماری شهرداری شیراز در نهایت از تخفیف سایر عوارض در بافت فرسوده کلانشهر شیراز تا سقف 85 درصد خبر داد.
خدمت‌رسانی به جنوبی‌ترین نقطه کلانشهر
با وجود اهمیت پروژه‌های رفیع انسان محور، نمی‌توان از مسئولیت سنتی شهرداری‌ها غافل شد. از دیرباز تاکنون، کیفیت‌آسفالت معابر و همسطح‌سازی پیاده‌روها معیار مهمی ‌برای ارزیابی عملکرد شهرداری بوده و از نگاه افکار عمومی‌ هرچاله‌ای‌ در خیابان خط قرمزی بر کارآمدی مدیران حوزه شهری می‌کشد. بنا بر آمار اعلام شده در سال گذشته مقدار ۲۲۶هزار تن آسفالت توسط کارخانه‌های سازمان عمران و بازآفرینی فضاهای شهری شهرداری شیراز تولید شده است. رئیس سازمان عمران و بازآفرینی فضاهای شهری شهرداری شیراز در این زمینه می‌گوید: اکیپ‌های پخش آسفالت سازمان مقدار ۸۸۸هزار مترمربع از خیابان‌های سطح شهر را روکش و ۱۲۰ هزار متر  مربع را تراش و ترمیم کرده و به صورت شبانه‌روزی فعال بودند. 
با این همه به یاد داشته‌باشیم معیار ارزیابی عملکرد شهرداری به عدالت مجموعه مدیریت شهری در توزیع یکسان خدمات باز می‌گردد. بدین معنا که نهضت آسفالت باید از جنوبی‌ترین نقاط کلانشهر که مشرف به حاشیه‌نشینان دردمند است، آغاز شده و با حفظ اولویت به عالی‌ترین نقاط شهری برسد. سال‌های سال است که بسیاری از کوچه پس کوچه‌های محله‌های دیرینه شهر نشانی از ترمیم به خود ندیده‌اند و مشکلات بی‌شماری را پیش روی مردمان دردمند سنگ سیاه و سردزک و دروازه کازرون قرار می‌دهد. 
عدالت‌محوری در توزیع خدمات شهری 
مؤلفه عدالت‌محوری در روند توزیع خدمات شهری از اهمیت بسزایی برخوردار است. گروهی بر این باورند در طراحی فازهای اول و دوم مترو در حق اقشار فرودست و بی‌بضاعت جامعه ظلم شده و خط یک مترو باید از نواحی جنوب شهر به سمت مرکز کلانشهر احداث می‌شد. به هر حال مترو در مرحله اول نتوانست هزینه‌های حمل و نقل اقشار کم درآمد را کاهش دهد و اولویت‌های دیگری در احداث آن مدنظر بود.  در برهه معاصر هم بحران‌های مالی و کاستی‌های بودجه‌ای ‌سبب شده است تا روند احداث خط سوم مترو دچار وقفه شود و کرانه‌های شمال غربی شیراز به سمت گویم نتوانند در آینده نزدیک از این سیستم حمل و نقل ریلی استفاده کنند. با این حال شهرداری با همراهی شورا می‌کوشد تا همه امکانات در دسترس را به فاز دوم مترو اختصاص داده و نواحی جنوبی شهر هم از خطوط ریلی با تأخیر چند ساله نسبت به شمالی‌نشینان بهره‌مند گردند. در این میان خبرهای خوبی مبنی بر احداث تراموا شنیده می‌شود. این زیرساخت حمل و نقل و مؤلفه چشم‌نواز گردشگری قرار بود در بهمن ماه سال گذشته گلنگ‌زنی شود؛ اما با توجه به رویارویی کلانشهر شیراز با بحران کرونا عملیات احداث آن  تا روز شیراز به تعویق افتاد.
شهردار شیراز در آیین انعقاد قرارداد پروژه تراموا گفت: قرارداد اجرای پروژه تراموا به مناسبت روز شیراز منعقد شد و امیدوارم نخستین شهری باشیم که آن را به بهره‌برداری می‌رسانیم. 
حیدر اسکندرپور اعتبار اجرای تراموا را دو هزار میلیارد تومان عنوان کرد و افزود: اولین خط تراموای شیراز به طول ۱۰کیلومتر از آرامگاه سعدی آغاز و پس از گذر از آرامگاه حافظ، دروازه اصفهان، مجموعه زندیه(فلکه شهرداری)، حرم مطهر شاهچراغ (ع) به پایانه شاهزاده قاسم می‌رسد.
عبور تراموا از محله‌های کمتر برخوردار شهر می‌تواند تا حدودی کاستی‌های خط اول مترو را جبران کرده و امکان توزیع عادلانه خدمات شهری را پدید آورد. البته باید سایر پیش نیازهای ایجاد ثروت و تقویت ارزش افزوده را در محله‌های کمتربرخوردار شهر مهیا ساخت و می‌توان به جای پرداخت وجه نقد تحت قالب کمک‌های یارانه‌ای‌به فرودستان اقتصادی، انها را در زمینه کسب درآمد و بهره‌برداری از پتانسیل‌های موجود، توانمند ساخت. کاری که دولت موظف به انجام آن است و علامت سوال‌های پررنگی در این زمینه وجود دارد.
حفظ سرمایه‌های کلانشهر
عملکرد شهرداری‌ها در راستای نگهداری از باغ‌های دیرینه شیراز تأثیر مستقیمی‌در مقبولیت آنها نزد افکار عمومی‌دارد. رئیس شورای شهر شیراز بر این باور است که آمار حفظ فضای سبز شیراز در دوره پنجم شورا فاصله زیادی با سنوات پیشین دارد. به همین دلیل از شورا و شهرداری که با شعار انسان‌محوری بر مسند کار نشسته  انتظار می‌رود در قبال یکایک درختان کهنسال و نهال‌های جوان شهر احساس مسئولیت کرده و طرح حفظ باغات قصردشت به گونه‌ای‌تنظیم، مصوب و اجرا شود که امکان هر گونه تخطی از قانون و سوءاستفاده را سودجویان بگیرد. 
به طور حتم سرمایه‌گذاری در بافت فرسوده، توزیع عادلانه خدمات و امکانات، حفظ سرمایه‌های اشکار و نهان شهر و بسیاری از این گونه اقدامات می‌تواند نقش پررنگی در خوش‌بینی همه آحاد جامعه به مجموعه عملکرد شهرداری‌ها داشته و بسیاری از مشکلاتی که آنها امروزه با انها دست و پنجه نرم می‌کنند را از میان بردارد. تغییر نگرش قشری از جامعه که شهرداری را تنها در قالب کمیسیون ماده صد، چاله‌های خیابان و کاستی‌هایی از این دست ارزیابی می‌کند کار آسانی نیست. 
اما فراموش نکنیم مسبب ایجاد چنین نگرشی در میان مردم، مسئولانی بودند که در گذشته کارنامه روشنی از آنها به جا نمانده است.
شهر دیرینه شیراز فرسنگ‌ها از آرمان شهری که لایق آن است، فاصله دارد و شهرداری باید قدم‌های اول تا دهم را به منظور تغییر نگرش‌ها و تلطیف فضا به سوی این مردم مظلوم بردارد.  اعتماد مردم به شهرداری‌ها یک شبه از دست نرفته که در مدت کوتاهی ترمیم شود.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی