[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۶۵۲
  • دوره جدید

سخن‌گفتن از سعدی سرساییدن به خورشید است، روزنامه شیراز نوین

  فرزاد وثوقی- گروه خبر
دکتر محمدرضا خالصی که در پنجمین شب از سلسله‌برنامه‌های «هفت شب بر خوان سعدی» سخن می‌گفت، اعتقاد دارد که سخن گفتن از سعدی سرساییدن به خورشید است و می‌گوید: گلستان شیخ اجل بی تردید مهم‌ترین کتاب نثر فارسی است و سعدی بزرگ‌ترین نثرنویس تمام ادوار ادب ایران زمین است. او که خود دستی بر آتش شعر و شاعری دارد، مهم‌ترین تحول در ادبیات منثور ما را تحولی می‌داند که سعدی در نثر فارسی ایجاد کرده است؛ همچنان که در شعرش باعث شد، نثری هم ایجاد کرد که حیات مجدد به ادبیات منثور ما داد. وی می‌افزاید: آنچه بیش از همه به چشم می‌آید این است که او نثر را به موازات شعر در حیات هنری خود ادامه داد؛ چیزی که پیش از سعدی وجود نداشت؛ یعنی نثر به موازات شعر در ادبیات گام نهاد و هم‌تراز شعر پیش رفت.
خالصی بدون هیچ تردید و گزافه ای و بسیار ساده نثر فارسی را به دو دوره نثر پیش از سعدی و پس از سعدی نقسیم می‌کند و می‌گوید: نثر پس از سعدی با اندکی تسامح تا امروز ادامه دارد. این روزنامه نگار و نویسنده، مربع فردوسی، مولانا جلال الدین بلخی، سعدی و حافظ را برترین شاعران ایران می‌داند؛ همانگونه که تقریبا همگان بر این عقیده اند و می‌گوید: در نثر فارسی، تنها و تنها سعدی منحصر به خودش است و تالی و ثانی ندارد و هیچ کس چه پیش از او و چه پس از او نتوانسته پای جای پای او بگذارد. خالصی نثر فارسی را در دوران گذشته ساده و روان و حتی نزدیک به محاوره و خالی از پیچیدگی و ابهام تعریف می‌کند و می‌گوید: اما به مرور زمان این نثر از میان رفت و جای خود را به نثری مصنوع و متکلف داد که پر از تکلف و حشو بود. معاون پیشین فرهنگی جهاد دانشگاهی فارس می‌افزاید: مقایسه آثاری مانند تاریخ بلعمی، حدود العالم، عجایب البلدان و آثاری چون کلیله و دمنه نصرالله منشی، تاریخ وصاف و تاریخ جهان گشا نشان می‌دهد که چه بر سر این نثر آمده است؛ مخصوصاً که دو تن از شیرازیان مانند نصرالله منشی و وصاف الهذره شیرازی اند و اینها در نصر پرتکلف بسیار تأثیرگذارند؛ به ویژه نصرالله منشی که پیروان بسیاری پس از خود بر خود بر جای گذاشت. او درباره گلستان شیخ می‌گوید که گلستان سعدی حدیث دیگری دارد که نبوغ سعدی را نشان می‌داد. او زیبایی نثر مرسل را با نثر مصنوع و دهشتناکی را که ما با آن مواجه بودیم، در هم آمیخت و شیوه ای جدید بنیان نهاد و ابداع کرد که در عین برخورداری از مزایا و محاسن هر دو نثر، ازمعایب و مشکلات هر دو هم مبرا بود. این نثر نمونه اعلای بلاغت و شاهکار ادبیات و معیار زبان فارسی است. خالصی معتقد است که این نثر چنان پرقدرت جلوه نمود که هیچ نویسنده ای پس از سعدی نیامد که بتواند از این وسوسه رهایی پیدا کند که چون او بنویسد یا در سر نپرورد که چون شیخ بنویسد.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی