[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۶۵۱
  • دوره جدید

افسانه‌های باورکردنی، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:

چرخ اقتصاد ایران به یک چاله بزرگ افتاده است. شاید بهبود اقتصادی و معیشت ملت به یک افسانه شباهت داشته باشد، اما همچنان باید این افسانه را در پوشش امید باور داشت. اقتصاد ایران نباید در دوره جدید ریاست‌جمهوری اسیر برنامه‌های کوتاه‌مدت شود. همیشه بر این تصور بودم که یک استاندار، فرماندار و شاید یک شهردار باید حکم مسئولیتی خود را در یک پروسه 20ساله دریافت کند. او باید یک مسئول باشد که در بلندمدت محصول توانایی‌اش را دریافت کنیم. استانداران با طول عمر مسئولیتی یک‌ساله یا دوساله قادر نیستند برای یک استان بزرگ تصمیم‌گیری کنند. در واقع تا بخواهند کفش‌های خود را واکس بزنند...

زمان رفتن رسیده و این ژست مدیریتی چندان برازنده اقتصاد یک استان و کل حاکمیت اسلامی نیست.
فارس یک استان برخوردار است اما حتی نمی‌تواند مشکلات اقتصادی و اشتغال خودش را حل کند. کد‌های بسیاری در رابطه با برخورداری فارس انتشار یافته؛ آن هم در زمان انتخابات و رقابت‌های سیاسی. همه درباره توانایی‌های فارس به لحاظ اقتصادی می‌گویند که مغفول مانده و انسان به این اندیشه فرو می‌رود که چه ظلم‌ها در حق فارس و مردمانش شده است. اما وقتی همان گویندگان توانایی‌ها بر قدرت سوار می‌شوند، باز هم اتفاقی در راستای رشد و توسعه نمی‌افتد و چهار سال دیگر می‌توان از یک گذشته سیاه داستان‌های غمبار نوشت و منتشر کرد. 
زیرساخت‌ها نیز آنچنان که باید و شاید مهیا نیست! آب و برق در ابهام قرار دارد و این زیرساخت‌های اساسی همچنان مورد سؤال صنعتگران و سرمایه گذاران قرار گرفته است. رئیس سازمان انرژی اتمی کشور در اظهار نظری ابهام برانگیز، ملت را مخاطب قرار داده و عدم برخورداری از 20هزار مگاوات برق هسته ای را متوجه محمدرضا پهلوی از سال 1353 نموده است! آنچه غربی‌ها می‌خواسته اند بسازند و نساخته اند و بعدها روس‌ها آستین بالا زده اند و باز هم نساخته اند و این سؤال بزرگ همچنان باقی است و راه صنعتی شدن به بهانه تحریم‌ها مسدود است. 
وضعیت موجود، امنیت سرمایه گذاری را مورد پرسش قرار می‌دهد. ما در ایجاد امنیت برای سرمایه گذاران موفق عمل نکرده ایم؛ چراکه ریسک سرمایه گذاری بالاست و سرمایه گذاران چندان میلی به حضور نداشته اند و ندارند. آمیختگی سیاست و اقتصاد بلای جان معیشت ملت شده است. در هر دوره چهارساله ریاست جمهوری درباره ورود سرمایه گذاران خارجی یا ایرانیان مقیم خارج به عنوان سرمایه گذار سخن گفته می‌شود؛ اما اثر این سخنان در عمل و روی اقتصاد و معیشت و اشتغال ملت هویدا نیست!
اقتصاد ایران روی ریلی زنگ زده، کهنه و قدیمی و آماده تخریب توقف کرده است؛ لوکوموتیوی که قادر نیست واگن‌ها را به حرکت درآورد. مدیران در سالیان گذشته انقلابی عمل نکرده اند؛ در حالی که از صف انتقلابیون انتخاب شده بودند و باید دید انقلابیون امروز قادرند خرابی‌های گذشته را ترمیم کنند یا کارنامه آنان نیز به سرنوشت مدیران گذشته گرفتار خواهد شد؟ 
در مجلس یازدهم همچنان در انتظار یک تحول اساسی و بنیادین در حوزه اقتصادی هستیم. در واقع اولویت مجلس انقلابی یازدهم معیشت ملت بود اما اعضای خانه ملت همچنان در دایره اظهار نظر‌های سیاسی یا مشارکت در ستادهای انتخاباتی برای بالاکشیدن مهره‌ها در تلاش هستند. زنجیره قدرت سیاسی تکمیل نشده و نخواهد شد؛ چراکه فلسفه دستیابی به قدرت مطلق با ناکامی همراه بوده و خواهد بود. 
همیشه منتقدان قدرت سیاسی وجود خواهند داشت و این منتقدان با ابزار رسانه ای خود بدنه قدرت را تحت تأثیر قرار می‌دهند. اینک دولت سیزدهم در حال شکل گیری است و گروهی برای کابینه جدید در حال گمانه زنی هستند؛ کابینه ای که باید از قبل انتخاب می‌شد و کاندیداها باید در ستادهای انتخاباتی سراسر کشور اعضای کابینه و برنامه‌های خود را معرفی و اعلام می‌کردند. اعلام برنامه و معرفی اعضای کابینه یکی از عوامل تشدیدکننده مشارکت مردمی در هر انتخابات است. متأسفانه عمر دولت‌ها کوتاه است و چشم اندازی به برنامه‌های توسعه ندارند. همچنان سلیقه‌ها حاکم است و ملت از برنامه‌های توسعه هم عقب افتاده‌اند. غول بیکاری و رکود و تورم همچنان نعره می‌کشد و باید دید برنامه‌های این دولت برای مردم چه به ارمغان خواهد آورد. 

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی