[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۴۷۰
  • دوره جدید

بدون تعارف ، روزنامه شیراز نوین

فرزاد وثوقی- روزنامه‌نگار:

این‌طور که پیداست، دولت به‌شدت بدهکار است؛ رقمی معادل 550هزار میلیارد تومان. ارزش پول ملی به‌شدت سقوط کرده است و دولت در این حصار اقتصادی باید فکری بکر برای جبران خسارت‌ها بکند. استاندار فارس نیز اکنون زیر فشار شدید انتظارات حزبی است. یک گروه حزبی میدان را خالی کرده‌اند و یک گروه حزبی دیگر وارد میدان شده‌اند. بدون تعارف باید گفت اگر از ابتدا از مدیران انقلابی و بلد کار استفاده شده بود، نیازی به جابه‌جایی امروز مدیران نبود و کارها با پیوست توسعه انجام می‌شد. بدون تعارف باید گفت که مدیران گذشته نیز از طبقه انقلاب بوده‌اند و نمی‌توان پذیرفت این مدیران از کره مریخ آمده‌اند...

اما اینکه خط فکری این گروه با آن گروه در تضاد است، از این جهت است که هم را انقلابی نمی‌دانند و دیگران را انقلابی معرفی می‌کنند. 
ما امروز به افراد دارای برچسب انقلابی نیازی نداریم؛ بلکه به مدیران متعهد و بلد کار نیاز است. در واقع باید مرد میدان باشند و جلوی خیلی‌ها بایستند. اینکه برای استانداری تعیین تکلیف شود چه افرادی باید مدیر باشند هرچند بلد کار نباشند، ابعاد توسعه زیر سؤال می‌رود. 
اولاً یک استاندار وقتی نامزد تصدی این پست می‌شود باید دارای تیم مشخص خصوصاً در رده معاونت‌های خود باشد. در واقع باید دست پر و بابرنامه وارد میدان شود؛ نه اینکه بیاید و برایش تعیین تکلیف کنند. خود دولت نیز باید همینطور باشد. در واقع وقتی کسی نامزد پست ریاست جمهوری می‌شود باید از درون یک حزب یا سازمان اقتصادی سیاسی برانگیخته شود و در آن حزب از قبل مهره‌های حزبی دارای صلاحیت برای انجام کارهای بزرگ تربیت شده باشند. 
متأسفانه در کشور ما احزاب نه برای مردم شناخته شده هستند و نه خودشان خودشان را می‌شناسند. اینکه یک عده هر چهار سال یک بار ظهور می‌کنند و نقش حزبی بازی می‌کنند و اعتبارات بادآورده‌ای را حرام می‌کنند، روند حزبی و نقش تأثیرگذار احزاب تلقی نمی‌شود. در بلبشوی سیاسی انتخابات همه تخریبچی هستند و دیگران را متهم به خیانت و کم کاری و ناراضی تراشی می‌کنند؛ اما وقتی خودشان در رأس امور قرار می‌گیرند، کاری از دستشان برنمی‌آید!
دوماً برای پیشبرد امور نیازمند بودجه لازم هستیم. اینکه در چهل سال گذشته دولت‌ها با بدهی کلان دست به دست شده اند، یک افتضاح اقتصادی سیاسی است. بدون تعارف باید گفت ارقام یک قلم اختلاس‌های مدیران برابر است با رفع بدهی کل دولت‌های گذشته. باید واقع بین بود و جلوی فساد را گرفت. این ارقامی که در اختلاس‌ها وجود دارد اگر به بیت المال بازگشته بود می‌توانست مشکلات و بحران‌های کشور را سامان دهد. 
نماینده شیراز در مجلس نیز در روزهای گذشته اعلام کرده برای انجام بسیاری کارها نیازمند پول هستیم. به گفته این نماینده از ۸۴۵هزار میلیارد تومان بودجه سال ۱۴۰۰ کل کشور، ۶۰۰هزار میلیارد تومان آن حقوق کارمندان است و این در حالی است که دولت ۴۰۰هزار میلیارد تومان کسری اعلام کرده است. لذا با این شرایط نباید از دولت انتظار داشت که بتواند همه منابع موردنیاز پروژه‌ها و طرح‌ها را تأمین کند.
در واقع حدود نیمی از بودجه 1400 به علاوه بدهی‌های روی هم انباشته شده دوازده دولت گذشته بر شانه مردم سنگینی می‌کند. نماینده‌ها دائم از حضور بخش خصوصی می‌گویند؛ بخشی که وجود خارجی ندارد. در واقع سیاست‌های اعمال شده در سنوات گذشته باعث گردیده تا سرمایه گذاران وارد میدان نشوند اما همگی حاضرند در سایر کشورهای همسایه سرمایه گذاری کنند. 
فشارها همه جانبه است اما تریبون‌های مملو از شعار‌های تحقق برنامه‌ها در اهداف تعیین شده است. تورم شدید در حال نابودی باورهاست و باید فکری به حال آن نمود؛ تورمی که به گفته استاندار فارس پدیده ای ملی است. در واقع استاندار فارس با این توجیه عملاً از خود سلب مسئولیت کرده است؛ چراکه برخورد با تورم را در ابعاد ملی مورد تجزیه و تحلیل قرار داده و مبارزه با آن را به دولت حواله کرده است.
نه تنها فارس، که باقی استان‌ها نیز به صورت بخش‌نامه‌ای اداره می‌شوند. نیروهای توانمند و عمل‌گرا عقب نشسته اند و نیروهای سفارشی در رأس قرار می‌گیرند. با این شیوه نباید اتفاق خاصی در فارس بیفتد. فقط آقایی رفته و آقایی آمده است. حتی انتقال آب به فارس هم پول می‌خواهد که اگر بود تاکنون آب خلیج فارس به استان رسیده بود. پس چون پول نیست دست همه بسته است و نیازی به محاکمه این و آن نداریم.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی