[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۵۴۶
  • دوره جدید

افـــزایش اخــــراجـــــی‌هــــا، روزنامه شیراز نوین

 حسین فرزانه- گروه گزارش
یک اخراجی دیگر به اخراجی‌های شیراز اضافه شد! و تعداد صنایع مهم و آلاینده ای که باید از شیراز بروند و نمی‌روند را به عدد 4 رساند. این شرکت 52ساله قدمت زیادی دارد و حکایت آلایندگی آن با کارخانه سیمان و روغن نباتی و پشم و شیشه 2 تفاوت اساسی دارد. اهمیت این شرکت در تولید و تأمین برق شهر شیراز و نوع آلایندگی آن (صوتی) باعث شده است تا کمتر در مرکز توجهات رسانه‌ها قرار گیرد و به تبع آن مسئولان شهری نیز سراغ این شرکت نروند.
حالا اما با شکایت برخی از شهروندان ساکن در همسایگی نیروگاه گازی تولید برق شیراز، موضوع آلایندگی صوتی نیروگاه در دستور کار اعضای کمیسیون بند ۲۰ قرار گرفت. شهروندان همسایه این شرکت که به آن «نیروگاه گازی» می‌گویند، از بوی بد گاز و سروصدای آن به خصوص شب هنگام و در ساعات اولیه صبح به شدت گله‌مندند.
چند روز پیش یکی از اعضای کمیسیون بند 20 و رئیس کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری شورای شهر شیراز، ضمن تأیید آلایندگی نیروگاه خواستار خارج شدن آن از شهر شیراز شد. مسعود زارعی گفت: متأسفانه آلودگی صوتی نیروگاه گازی تولید برق شیراز بالاتر از حد استاندارد بوده و بیماری‌های ناشی از آن ضرورت انتقال این نیروگاه را چندین برابر می‌کند. به گفته زارعی که عضو ناظر شورا در کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداری‌ها نیز است، تنها راهکار پیشنهادی قابل‌اجرا برای کاهش و رفع آلودگی صوتی و زیست‌محیطی، انتقال نیروگاه به خارج از محیط فعلی است.
زارعی با کم اهمیت خواندن سهم نیروگاه گازی در تأمین برق شیراز (۱۳۰ مگاوات) از نمایندگان مجلس شورای اسلامی خواست در سطح کلان موضوع را از طریق وزارت نیرو پیگیری نمایند تا زمینه برای اتخاذ یک تصمیم جدی و قاطعانه در خصوص انتقال نیروگاه از قلب مسکونی شهر شیراز به بیرون فراهم آید. تذروی نایب رئیس شورای اسلامی شهر شیراز نیز خواستار تلاش مدیران صنعت برق برای تأمین بودجه لازم برای انتقال نیروگاه گازی تولید برق شیراز شد.
این اولین بار نبود که مدیران شهری روی این شرکت به عنوان صنایع آلاینده دست می‌گذارند. فروردین امسال (1400) جعفرپور قائم مقام و معاون فنی شرکت تولید نیروی برق فارس فعالیت نیروگاه گازی شیراز را در این نقطه از شهر لازم، ضروری و اجتناب‌ناپذیر خواند. او با دفاع از فعالیت نیروگاه‌های کوچک مقیاس مانند نیروگاه شیراز هشدار داد که اگر یک واحد تولیدی از این نیروگاه از مدار خارج شود، بسیاری از مواقع بهره برداری بهینه و تأمین برق و انرژی در کلان شهر شیراز با اختلال مواجه خواهد شد.
این مقام شرکت برق منطقه ای البته ضمن پذیرش اعتراضات مردمی، شکایت‌ها از سر و صدای زیاد نیروگاه گازی شیراز را بحق و بجا دانست. او همچنین به تشریح اقدامات شرکت در کاهش آلودگی صوتی پرداخت و اجرای دیوار ضدصدا اطراف ورودی هوای تولید برق در نیروگاه، کاشت یک‌هزار و ۵۰۰ اصله نهال و درخت در فضای نیروگاه برای جلوگیری از انتشار صدا و طراحی و اجرای طرح بی‌صداسازی اگزوزهای خروجی نیروگاه را از اقدامات مهم در این راستا ارزیابی کرد. جعفری همچنین وعده داد که ظرف سه ماه آینده (پایان تیرماه 1400) افزایش ارتفاع دیوارهای واحد‌های فیات و بی بی سی، اجرای دیوارهای ضدصوت در سایر واحد‌های تولید برق و انرژی را در دستور کار قرار می‌دهند.
یکی از معاونان نیروگاه گازی در جریان بازدید جعفرپور از این شرکت گفته بود که برنامه ریزی برای اجرای طرح‌های بهینه سازی و جایگزینی واحد‌های نو و بی صدا به جای واحد‌های فرسوده این نیروگاه نیازمند تأمین اعتبارات کلان است، اما با وجود این برای کاهش آلودگی صوتی نیروگاه 13میلیارد تومان هزینه خواهد کرد.
علاوه بر این یک کارشناس محیط زیست که در جریان این بازدید حضور داشت، با تأیید مزاحمت صوتی نیروگاه گازی شیراز برای مردم، گفته بود که محیط زیست دنبال تعطیلی تولید برق نیست و سعی در اصلاح و بهینه سازی دارد. طبری همچنین از ساخت واحد‌های مسکونی و صدور پروانه ساخت در حریم نیروگاه به شدت انتقاد کرده بود.
سال 98 نیز حمید ظهرابی مدیرکل وقت محیط زیست استان فارس در خصوص این نیروگاه گفته بود: این نیروگاه که در بلوار مدرس شیراز واقع شده، هم بوی بدی دارد و هم صدای بدی نیز برای اهالی ایجاد کرده و آلودگی این نیروگاه محرز است که باید ظرف مدت یک ماه این مشکلات برطرف شود؛ در غیر این صورت از طریق مراجع قضایی نسبت به برطرف کردن مشکل اقداماتی صورت می‌گیرد.
مدیر روابط عمومی شرکت برق منطقه‌ای فارس نیز ضمن تأیید لزوم انتقال این شرکت به خارج از شیراز، گفته بود: موضوع جابه‌جایی نیروگاه گازی شیراز هنوز هم مطرح است و در گذشته دو منطقه در شهرک سعدی و شهر صدرا در نظر گرفته شده بود که با جابه‌جایی این نیروگاه نسبت به تأمین برق موردنیاز اقدام کنند.
محسن جوادی آزاد علت عدم جابه‌جایی را در مدار برق بودن، حساس بودن منطقه و تأمین برق مورد نیاز در پیک (بیشترین) میزان مصرف در تابستان خوانده بود. جالب اینکه حتی سال 93 نیز جعفرنژاد معاون وقت نظارت و پایش اداره کل محیط زیست فارس گفته بود که نیروگاه گازی بلوار مدرس شیراز به عنوان یک آلاینده صوتی در شهر مشخص شده و با توجه به آخرین نمونه برداری‌های انجام شده، میزان صدای این نیروگاه در طول روز در حد مجاز، ولی در شب بالاست و بایستی از شهر خارج شود. در این بین اما نظر مدیر نیروگاه گازی شیراز با همه متفاوت است. محمدرضا پارسا انتقال نیروگاه گازی شیراز را غیرقابل تصور می‌داند. او می‌گوید که تأمین برق برای استارت خوردن و شروع به کار اولیه نیروگاه سیکل ترکیبی شیراز و دیگر واحد‌های صنعتی بزرگ و انشعاب ۱۲ خط فشار قوی برق از نیروگاه گازی شیراز 2 موضوعی است که بدون فعالیت نیروگاه غیرممکن می‌شود.
مدیر نیروگاه گازی شیراز موضوع مهم دیگری را پیش می‌کشد که قدری نیاز به تأمل بیشتر دارد. او فلسفه انتقال برخی صنایع را زیر سؤال می‌برد و می‌گوید: «زمانی که این نیروگاه ساخته شده، هیچ واحد مسکونی اطراف آن نبوده است. متأسفانه برخی مجوزهای خارج از عرف و ضابطه برای واحد‌های مسکونی هم‌جوار با نیروگاه شیراز صادر شده است که منطبق با عرف فضاهای صنعتی نیست. صدور مجوز ساخت ساختمان‌های بلندمرتبه دیوار به دیوار و چسبیده به نیروگاه گازی شیراز چگونه می‌تواند توجیه شود؟ چگونه می‌توان انتظار داشت واحد‌های بلندمرتبه جدید در اطراف نیروگاه گازی شیراز ساخته شوند و بدون رعایت حریم نیروگاه از صدای ناخواسته و آلودگی صوتی در امان باشند؟»
«شیرازنوین» قصد حمایت از صنایع آلاینده را ندارد، اما استدلال این مدیر برقی در رابطه با برخی کارخانجات ساکن شهر شیراز و همسایگانش مصداق دارد. به راستی چرا شهرداری در حریم کارخانجاتی که 50 سال است ساکن این شهرند، مجوز بلندمرتبه‌سازی می‌دهد؟ کارخانجاتی که نیم قرن به مردم این شهر خدمت رسانی کرده اند، چرا به واسطه عدم نظارت و بی تدبیری و حتی سودجویی عده ای باید شهر را ترک کنند؟! هزینه هنگفت این انتقال را چه کسی می‌دهد؟ اصلاً چرا رسانه‌ها همیشه ماجرا را از منظر مقصریابی روایت می‌کنند؟ یک بار هم از دریچه علت‌یابی روایت کنند.
با همه این اوصاف انتقال نیروگاه گازی شیراز به خارج از شهر (مانند کارخانه سیمان و روغن نباتی و پشم شیشه) از این بعد، در کانون توجهات رسانه‌ها قرار خواهد گرفت.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی