[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۵۴۸
  • دوره جدید

قبرستان خارج از سرویس، روزنامه شیراز نوین

 حسین فرزانه- گروه گزارش
 شاید آن روزی که «یوسف ناجی» با پول خودش 53 هکتار زمین در جنوب شیراز خرید تا خیال مردم این شهر از داشتن خانه آخرت راحت شود، هیچ گاه فکر نمی‌کرد 50 سال بعد، وجب به وجب این زمین وقفی از قبر آدم‌هایی که مثل خانه دنیایی‌شان، خانه ابدی‌شان هم آپارتمانی است، پر شود!
اواسط دهه 40، وقتی که ظرفیت قبرستان 1200ساله دارالسلام پر شد، قبرستان جدید در جنوب شیراز با وسعت 530هزار مترمربع راه اندازی شد؛ درست زمانی که جمعیت این شهر کمتر از 300هزار نفر بود. ابتدا مردم برای انتقال اموات خود به تردید داشتند و همکاری نمی‌کردند. سال‌ها طول کشید تا قبرستان قدیمی تعطیل شود. حالا پس از گذشت 54 سال از عمر دارالرحمه، بیش از نیم‌میلیون نفر اینجا مدفون هستند و تمامی راهروها پر شده از قبرهای سه تا چهارطبقه! چند سالی می‌شود که مسئولان این قبرستان اصلی شهر، داد می‌زنند ظرفیت این آرامستان پر شده است و عمر این قبرستان به سر آمده است. چند روز پیش، رئیس سازمان آرامستان‌های شهرداری شیراز از آغاز روزشمار تعطیلی ارائه خدمات در دارالرحمه شیراز خبر داد. غلامرضا شریف گفت: با توجه به تکمیل ظرفیت دارالرحمه و‌ آغاز فرایند انتقال به آرامستان جدید، از ۲۹ اسفند همه خدمات تغسیل و تکفین در دارالرحمه، مگر در شرایط بحرانی تعطیل می‌شود و دیگر اجازه دفن در معابر عمومی این آرامستان‌ها را نمی‌دهیم.
او اولین و احتمالاً آخرین مسئولی نبوده و نیست که از پایان کار دارالرحمه شیراز خبر می‌دهد. در مرداد سال ۱۳۹۷ معاون خدمات شهری شهرداری شیراز از تعطیلی مطلق آرامستان دار‌الرحمه شیراز تا دو ماه آینده و بهره‌‌برداری از آرامستان بهشت احمدی خبر داده بود. محمدرضا محمدحسن‌‌پور در همان زمان با بیان اینکه نهایت زمان خدمت‌رسانی آرامستان دار‌الرحمه تا دو ماه آینده است، گفته بود: با اتمام ظرفیت این آرامستان، خدمات آن به طور کامل تعطیل می‌شود و آرامستان احمدی مورد بهره‌‌ برداری قرار می‌گیرد.
آرامستان احمدی همان قبرستان 466 هکتاری است که از سال 73 شهرداری شیراز دنبال راه اندازی آن بود و نهایتاً 22 سال بعد در سال 95 افتتاح شد، اما در سال 1400 که چند روز دیگر تمام می‌شود، پس از دفن 8هزار نفر که بیش از 2هزار نفر آن فقط متوفیان کرونایی است، هنوز مشکلات راه ارتباطی و برخی دیگر مسائل آن حل نشده است. به گونه ای که مردم حاضر نیستند اموات خود را 13 کیلومتر آن طرف تر از محل زندگی خود دفن نمایند و سعی می‌کنند به هر طریقی ولو در قبرهای 4طبقه در راهروهای دارالرحمه دفن نمایند. با آنکه می‌دانند اگر امواتشان در بهشت احمدی دفن شود، نیازی به پرداخت پول قبر و هزینه کفن و دفن نیست، اما بعضاً به برخی دلالان قبر پول هنگفتی می‌دهند تا مرده‌های خود را داخل شهر دفن کرده باشند. اکثراً موفق می‌شوند با پرداخت مبلغی قابل توجه، قبری را حتی برای میت کرونایی دست و پا کنند! خلاصه تنها دلیل انتخاب مردم برای دفن امواتشان در بهشت احمدی (که گویا بزرگ‌ترین و حالا حتی مجهزترین قبرستان کشور به شمار می‌رود) فقط ناچاری است! واقعیت این است به غیر از قبور خانوادگی و کسانی که از قبل قبر خریداری کرده اند و قطعات برخی سازمان‌ها و ادارات که در این آرامستان ظرفیت خالی دارد، دیگر قسمت‌های قبرستان اصلی شهر پر شده است و اصرار و فشار و هجوم متقاضی برای دریافت خانه آخرت هیچ فایده ای نخواهد داشت و دیر یا زود بالاجبار مجلس ختمی برای دارالرحمه برپا خواهد شد و خدمات دهی 50ساله این قبرستان به اتمام خواهد رسید. با وجود این، چند معضل دیگر که حاشیه‌های زیادی هم در سالیان اخیر برای این آرامستان رقم زده، به این زودی‌ها جمع نمی‌شود. مهم‌ترین آن، تبدیل خیابان‌های اصلی دارالرحمه به بازار هفتگی است؛ درست جایی که باید محلی آرام برای طلب آمرزش و مغفرت و قرائت فاتحه برای اموات باشد، تبدیل شده به بازاری برای فروش لباس بچگانه، انواع کفش و کیف زنانه، انواع خوراکی و ظروف پلاستیکی و قاشق و چنگال و...؛ جایی که باید محل فروش کتاب‌های مذهبی و ادعیه باشد، گوشه گوشه آن، گل فروشی‌ها با دستگاه پوز اجاره‌ای، تجارت می‌کنند. ترافیک شدید تنها ورودی سواره به داخل دارالرحمه (به جز روزهای مناسبتی و پنجشنبه‌ها که ورود خودرو ممنوع است)، موجب رنجش خاطر مردم می‌شود که می‌خواهند به زیارت قبور عزیزان خود بروند. آیا امکان ورود خودروها از درب اول و خروج آن‌ها از درب دوم وجود ندارد؟! ای کاش تمام روزها ورود خودرو به داخل مجموعه ممنوع باشد و دارالرحمه سالمندان و افراد ناتوان را با خودروهای ون به قبر عزیزانشان برساند. آیا نمی‌توان در نزدیکی دارالرحمه پارکینگ عمومی ساخت؟!
تکدی‌گری در لباس قرائت ادعیه برای اموات و شستن و جارو کردن قبور مسئله دیگری است که در سال‌های اخیر به شدت افزایش یافته است. وقتی فردی برای قرائت فاتحه بر سر قبر عزیزش حاضر می‌شود، زودتر از او چند نفر انتظارش را می‌کشند تا با ظاهر ژولیده و لباس‌های مندرس و پاره پاره با مظلوم نمایی با بهانه‌های مختلف از او گدایی کنند. با انتقال دفن اموات جدید به قبرستان بهشت احمدی و پایان دادن به برخی سرویس‌های دارالرحمه، شاید از حجم امورات مربوط به این آرامستان (که حدود 100 نفر پرسنل دارد) کاسته شود، اما مسائل حاشیه‌ای این قبرستان قدیمی تقریباً هیچ‌گاه تمام نخواهد شد. مگر زیارت قبور تاریخ انقضا دارد؟ به فرض عملی شدن ممنوعیت دفن اموات از پایان سال، این قبرستان حداقل تا 30 سال دیگر باید به زائران خود خدمت رسانی شبانه روزی داشته باشد. برخورد با دست‌فروشان و جمع آوری آنها با چه نهاد و سازمانی است؟ آیا واحد سد معبر شهرداری شیراز نمی‌تواند به مسائل داخل محوطه دارالرحمه ورود کند؟ سرقت، اخاذی و موارد منکراتی بعضی دست‌فروشان دارالرحمه چه نسبتی با فضای معنوی و آرام آرامستان دارد؟ خدایا خانه دنیا و آخرت ما را آباد کن!

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی