[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۴۶۵
  • دوره جدید

آشنایی با بازی‌های محلی ایران- لنگران، روزنامه شیراز نوین

لنگران
نوعی بازی محلی بوده که از قدیم در بین نوجوانان رواج داشته است. بازیکنان شامل دو گروه 5نفره بوده و یکی از افراد گروه نقش اُستا را اجرا می کند.
گروه اول می‌گوید ارهنگ ارهنگ. گروه دوم می‌گوید اسب چه رنگ؟ گروه اول اسبی را با مشخصات خاص نام می‌برد. گروه دوم در پاسخ می‌گوید بزن و برو چکار داری. از اینجا بازی شروع می‌شود. دو اُستا با هم در یک جا ایستاده و به نظاره دو گروه می‌نشینند. گروه اول که پاسخ درست داده، با شلاق گروه دوم را تعقیب می‌کند. بازی تا زمانی ادامه می‌یابد که دو استا با هم اعلام کنند سیه جو، با این عمل کار برعکس می‌شود و گروه دوم به تعقیب گروه دوم می‌پردازد. 
این تعقیب و گریز تا زمانی ادامه می‌یابد که فردی دستگیر شود. در این هنگام دستگیر شده را به محل دو استا برده و آن فرد بازنده اعلام می‌شود و از دور بازی اخراج می‌شود.
بازی محلی بوجيکا (استان بوشهر)
بازيکنان دايره‌وار مى‌نشينند و از ميان خود يک نفر را به‌نام استاد انتخاب مى‌کنند. براى شروع بازی، بازيکنان يکى از انگشتان خود را روى زمين مى‌گذارند. استاد در حالى‌که يکى از انگشتان خود را به زمين مى‌گذارد و برمى‌دارد چنين مى‌گويد: بوجيکا فر (گنجشک‌ها پر) کموتِرا فر (کبوترها پر) پيلوسکا فر (پرستوها پر) قلاغا فر (کلاغ‌ها پر) بازيکنان با شنيدن کلمه ٔ فر انگشتان خود را به علامت پريدن به هوا بلند مى‌کنند.
در همين حال استاد نام شیء يا حيوانى را مى‌آورد که قادر به پريدن نباشد. مثلاً صندلى يا گاو را. هريک از بازيکنان به اشتباه انگشت خود را بلند کند، بازنده است. بازيکنان، نفر بازنده را خم مى‌کنند و دست يکى از بازيکنان را به ‌شکل سيخ يا سه کلمبه (سه‌پايه) روى پشت او قرار مى‌دهند و مى‌پرسند: سيخ يا سه‌کلمبه؟ اگر نفر بازنده درست گفت، او را رها مى‌کنند و بازى دوباره شروع مى‌شود. ولى اگر درست نگفت، با پشت دست او را کتک زده يا بازيکنان يکى‌يکى پشت وى سوار مى‌شوند و مسافتى کولى مى‌گيرند.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی