[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۵۵۰
  • دوره جدید

گره‌گشایی در قرارگاه محرومیت‌زدایی ، روزنامه شیراز نوین

 حسین فرزانه- گروه گزارش
 فرماندار جدید شیراز خبر از راه اندازی قرارگاه دیگری در این شهر داد. دولت کار و کرامت که علاقه زیادی به تشکیل کارگروه و قرارگاه دارد، ظاهراً برای رفع محرومیت از چهره سومین حرم اهل بیت(ع) در ایران دست به کار شده و با فعال کردن قرارگاه محرومیت‌زدایی به دنبال گره گشایی از مشکلات مردم کم‌برخوردار است.
این در حالی است که پیش از این، شورای شهر شیراز در سال گذشته و سپاه پاسداران از سال 97 کمیسیون و قرارگاهی با همین نام و برای تحقق همین هدف راه‌اندازی کرده اند.
در همین رابطه چندی پیش مهدی طاهری رئیس شورای شهر شیراز خواستار تعریف درست، واحد و یکسانی از واژه محرومیت شد. او گفته بود نباید شهرداری در لبه این خط قرار گیرد و بایستی همه دستگاه‌ها ورود کنند تا این مسئله حل شود.
اما محرومیت چیست؟
قطعاً می‌توان برای این کلمه ابعاد و مؤلفه‌های زیادی تعریف و ترسیم کرد، اما یافتن مصادیق آن در کلان‌شهر شیراز، اصلاً کار سختی نیست؛ نیاز به خروج از شهر و رفتن به حاشیه آن نیست. از چند قدمی حرم حضرت احمد بن موسی(ع) تا چهار گوشه این شهر 2میلیون نفری، محرومیت در ابعاد مختلف آن خودنمایی می‌کند. از کمبود زیرساخت‌های ورزشی، فرهنگی، تفریحی و آموزشی تا نبود ایستگاه‌های اتوبوس و آسفالت و کابوس فاضلاب و دفع آب‌های سطحی و ناامنی، عدم تأمین بهداشت و حضور اتباع بیگانه غیرمجاز باعث شده است تا علی رغم هزینه‌های میلیاردی شهرداری، برخی محله‌های این شهر نتوانند رنگ شهری به خود بگیرند.
هرساله با اصرار دولت و فشار نمایندگان مجلس چند روستا بدون کوچک‌ترین زیرساختی به شهر شیراز افزوده می‌شوند و شهرداری برای تطبیق و ارتقای زیرساخت‌ها و تعریف هویت جدید برای این مناطق تحمیلی به ناچار هزینه‌های سنگینی را متحمل می‌شود؛ در حالی که بافت میانی و تاریخی شهر در حال نابودی است.
آن طور که یکی از اعضای شورای پنجم شهر شیراز گفته، از 152 محله شیراز، 24 محله بسیار برخوردار، 17 محله برخوردار، 26 محله نیمه برخوردار، 15 محله محروم و 50 محله بسیار محروم هستند. یعنی به تعبیری 30 درصد محلات شیراز بسیار محروم است. بررسی‌های بیشتر نشان می‌دهد اکثر محلات محروم و بسیار محروم در مناطق 7 و 9 شهرداری قرار دارند. محلاتی مانند احمدآباد، سهل‌آباد، مهدی‌آباد، شهرک سعدی، کتس‌بس، ده‌پیاله، پای‌کُتا، کوشک‌میدان، شیخ‌علی‌چوپان، سلطان‌آباد، کوشکک، ترکان، شرغان، قلعه نو، اقبال‌آباد، ماه فیروزان، جوادیه، بزین، دست خضر، گویم، قصر قمشه، رکن آباد، سنگ‌سیاه و... جزء محلات حاشیه ای هستند که از کمترین امکانات زیرساختی، عمرانی، رفاهی و اجتماعی برخوردار هستند و ساکنان آنها از کمبود حداقل‌ها رنج می‌برند.
در این بین تلاش گروه‌های جهادی و مردمی در کنار اقدامات مؤثر شهرداری برای کاهش آلام مردم ساکن در این مناطق، همیشه جریان دارد؛ اما از آن جایی که هر گروه، نهاد و سازمانی با رویکرد و توان و برنامه خود، برای رفع محرومیت در تلاش است و برآیند همه تلاش‌ها بعضاً در یک راستا قرار نمی‌گیرد، توفیقی در مهار محرومیت در شهر شیراز دیده نمی‌شود.
قطعاً بهترین سیاست در اداره مؤثر و بهینه شهر، توسعه پایدار و متوازن است و در این مسیر توزیع عادلانه خدمات شهری و تلاش برای کاهش محرومیت و سامان‌دهی حاشیه‌نشینی، یک ضرورت و از اولویت‌های اصلی مدیریت شهری می‌تواند باشد. همچنین بهترین ابزار فعلی برای کاستن از محرومیت محلات شهری، افزودن بر تعداد دفاتر تسهیلگری و توسعه محلی است که در حال حاضر 14 محله شیراز از چنین دفاتری برخوردار هستند.
احسان اصنافی شهردار شیراز، چندی پیش (8 اردیبهشت 1401) گفته است: نیازهای تمام محلات در این کلان‌ شهر شناسایی و احصا شده است که بر اساس اولویت‌های هر محله، پروژه‌های متناسب تعریف و اجرا خواهد شد. شاید بهترین آرزو برای شهردار شیراز این باشد که امیدواریم برنامه‌های شما به کارنامه شما تبدیل شوند!

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی