[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۶۱۵
  • دوره جدید

تقویت منابع کتابخانه‌ها با آثار نویسندگان، روزنامه شیراز نوین

در نشست ملی از تبار قلم در شیراز با حضور جمعی از نویسندگان از خدمات بابک طیبی نویسنده شیرازی قدردانی شد. به گزارش روابط عمومی ‌اداره کل کتابخانه‌های عمومی ‌فارس، دومین دوره از همایش ملی «از تبار قلم» در شیراز با تجلیل از خدمات بابک طیبی صبح دیروز 21 تیرماه برگزار شد. این نشست با حضور روح‌الله منوچهری، مدیر کل کتابخانه‌های عمومی ‌فارس، غلامرضا کافی، دبیرمحفل ادبی قند پارسی، احمد اکبرپور، عبدالرضا قیصری، کاظم حسینی، حمید روزیطلب و جمعی دیگر از اهالی قلم و دوستداران کتاب، در سالن کتابدار کتابخانه عمومی ‌رئیسی اردکانی شیراز همراه بود. روح‌الله منوچهری، مدیرکل کتابخانه‌های عمومی ‌فارس در این نشست عنوان کرد: نهاد کتابخانه‌های عمومی‌کشور در راستای گرامیداشت نویسندگان و شاعران کشور، برنامه‌های ویژه‌ای را برای گرامیداشت اهالی قلم همچون راویان بالندگی، چهل قلم و از تبار قلم برگزار کرده است. نهاد به حوزه نویسندگان که کارهایشان زینت بخش کتابخانه‌های عمومی ‌است، توجه ویژه‌ای دارد. وی ادامه داد: نویسندگان خوب ایرانی با تولید آثار فاخر، در جهت تقویت منابع کتابخانه‌ها و پاسخگویی به نیازهای کاربران اثرگذار هستند. اگر در گذشته، تعداد  کتاب‌های ترجمه شده در کتابخانه‌های عمومی ‌بیشتر بود، خوشبختانه امروز آثار تألیفی فاخر هم از نویسندگان کشور به ویژه در استان فارس و شهر شیراز منتشر شده است که در کتابخانه‌های عمومی‌ موجود است. منوچهری تأکید کرد: محافل ادبی که به همت نهاد در کتابخانه‌های عمومی ‌کشور ایجاد شده برنامه‌های خوبی را برگزار کرده است. محفل ادبی قند پارسی از جمله محافل فعال پویا و فعال در کشور است که تاکنون برنامه‌های وزینی در حوزه ملی و بین‌المللی برگزار کرده است.غلامرضا کافی، استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز و دبیرمحفل ادبی قند پارسی در این نشست عنوان کرد: بابک طیبی ابتدا در حوزه شعر فعال بود، اما با اولین کتاب خود «پایی از این دست تماشا» به جامعه نویسندگان فارس معرفی شد. «از پله صدای دف می‌آید»، «چشم‌های خردلی»، «زنده رود در تکریت» و.... از دیگر آثار اوست. وی اضافه کرد: بابک طیبی حساسیت خاصی بر قلم خود دارد. قدر او شناخته نشده است؛ باید بیشتر و پیشتر از این به شخصیت و آثار او پرداخته شود.احمد اکبرپور، نویسنده برجسته ادبیات کودک و نوجوان استان فارس نیز در این نشست با اشاره به برگزاری برنامه از تبار قلم عنوان کرد: در کتابخانه‌های عمومی ‌اتفاق‌های خوبی برای حرمت کلمه و قلم رقم می‌خورد. کتابخانه‌ها با عمل خود ثابت کرده‌اند که کتاب و نگارنده کتاب‌ها حرمت دارد. وی با اشاره به آثار بابک طیبی افزود: طیبی در نوشته‌های خود، شکل و سیاق منحصر به فردی را پیش گرفته است. آثار او عمدتاً در حوزه رُمان خاطره است و او در این شیوه با چنان حساسیت و دقت عمل ورود کرده که آثار او از دیگر کتاب‌های این سبک متمایز است. این نویسنده برای هر اثر خود یک فرم انتخاب کرده است. اکبرپور ادامه داد: وقتی برای نوشتن داستان به سراغ زندگی‌نامه شهدا می‌رویم، در گام اول، تعلیق از داستان حذف می‌شود، زیرا زندگی شهدا ناشناخته نیست و اکثریت عمده داستان‌ها را می‌دانند. اما هنر طیبی این است که توانسته در روایت دفاع مقدس تعلیق بیافریند. بسیاری از نویسندگان ما به حوزه خاطره نویسی رو آورده‌اند، اما طیبی در این راه تکنیک‌هایی را آورده که کار سخت رُمان خاطره از دفاع مقدس را خواندنی و دلپذیر کرده است. اکبر‌پور با اشاره به اینکه نویسنده نباید در هیچ مرحله‌ای متوقف شود، گفت: اگر هنرمند فکر کند که در راه خود به کمال رسیده است، موجب شکست او خواهد بود. هنرمند و نویسنده همیشه باید به مثابه یک دانشجو، بیاموزد و خود را ارتقا دهد. بابک طیبی نویسنده‌ای است که همیشه خود را در مقام یک دانش‌آموز می‌بیند.
بابک طیبی، نویسنده شیرازی نیز در این نشست عنوان کرد: من همیشه اعلام کرده‌ام، یکی از مظلوم‌ترین گونه‌های ادبی در کشور ما ادبیات انقلاب و جنگ است چون درست نوشته نشده است. من به لحاظ نوع زندگی‌ام در دوران کودکی و نوجوانی با حوادث انقلاب و جنگ در کودکی و نوجوانی محشور بودم و برایم مهم بود که از بود و نبود این رویداد پرده برداری کنم. طیبی اضافه کرد: گونه مستندنگاری تاریخی برای ما درست تعریف نشده و رقبای ما در این گونه خوب نبوده اند. کارهای با کیفیت کم و نهادهای موازی باعث شده به این سبک توجه لازم نشود.به گفته وی، گونه مستندنگاری داستانی در ایران غریبه است. در فیلم و سینما هم همین موضوع وجود دارد اما در ادبیات در این سبک هم به لحاظ هنری و هم موضوعی با سوءتفاهم مواجه‌ایم، زیرا تکلیفمان با واقعیت مشخص نیست. دفاع مقدس به قدری حوادث منحصر به فرد دارد که دیگر به تخیل نیازی نیست، باید آدم‌ها و حوادث جنگ را ببینیم و درباره آن بنویسیم اما شرط آن است که درست روایت کنیم.
خالق کتاب «از پله صدای دف می‌آید» گفت: من در نوشتن کتاب همه تلاشم این است که به دو راز جانبداری معمول و مرسوم بنویسم و اجازه دادم خواننده خود برداشت کند. هنوز حرف ادبیات ایران باید ادبیات جنگ باشد.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی