[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۶۱۵
  • دوره جدید

استقلال و یک هندوانه در بسته!، روزنامه شیراز نوین

  آرش حیدرزاده-گروه ورزش
بیست‌ودومین دوره لیگ برتر فوتبال ایران که به نوعی چهلمین دوره برگزاری لیگ سراسری فوتبال در ایران می‌باشد، از چندی دیگر آغاز می‌شود، از همین رو تصمیم گرفتیم نگاهی متفاوت به فصل جدید لیگ برتر فوتبال ایران داشته باشیم.
یک مشکل بزرگ در فوتبال باشگاهی ایران، تفاوت دیدگاه مسئولین در مورد لیگ‌ها است، مثلاً در لیگ‌های دسته یک تا دسته سوم آزادگان، هر تیمی ‌با هر شرایطی می‌تواند در مسابقات حاضر شود اما این دیدگاه در مورد لیگ برتر وجود ندارد و این یک آسیب بزرگ است. همین ابتدای امر باید سؤال کنیم که چرا مدیران فوتبال ایران نگاه یکسانی به تمام لیگ‌ها ندارند و چرا سیاست‌ها در مورد برگزاری لیگ‌ها هماهنگ و یکسان نیست؟ 
اگر یادتان باشد چند سال قبل تیم گهر درود به لیگ برتر آمد ولی مسئولان فوتبال به سختی اجازه حضور این تیم در این لیگ را صادر کردند! پس می‌طلبد همان نگاهی که به تیم‌های لیگ برتر دارند را در مابقی لیگ‌های فوتبال ایران هم اعمال نمایند. 
با این توضیح کوتاه، حال به بیست‌ودومین دوره  لیگ برتر فوتبال ایران می‌پردازیم.  امسال استان‌های فارس و خراسان رضوی با سقوط تیم‌های فجر شهیدسپاسی شیراز و شهرخودرو مشهد در لیگ برتر تیمی ‌ندارند و این باعث تأسف است اما در نقطه مقابل استان سرسبز و فوتبال خیز گیلان با پرواز قوی سپید انزلی، در لیگ سطح اول فوتبال ایران صاحب تیم شده است که این را به فال نیک می‌گیریم. تیم ریشه‌دار و خوشنام ملوان با کادر مدیریتی خوب و کادرفنی جوان و بومی‌خود پس از چند سال دوری توانست مجدداً به سطح اول فوتبال ایران بازگردد. ملوانی‌ها باید بدانند با تفکرات لیگ یکی نباید پا به آوردگاه لیگ برتر بگذارند. پژمان نوری به عنوان مدیر و مازیار زارع  به عنوان سرمربی وظایف سنگینی دارند. آن‌ها باید بودجه تیم خود را در حد یک تیم لیگ برتری افزایش داده و با جذب چند بازیکن، نقاط ضعف تیم خود را پوشش دهند تا در وهله اول بتوانند ملوان را در لیگ برتر حفظ کنند.
 آن‌ها می‌بایست با نگاه به گذشته‌های ملوان، از نکات مثبت و منفی تاریخ تیم‌شان درس بگیرند. یکی از نکات مثبت ملوان در دهه‌های پنجاه، شصت وهفتاد استفاده از بازیکنان بومی ‌بوده اما هرکجا با کمبود بازیکن خوب روبه‌رو بودند، از دیگر شهرهای گیلان و استان‌های هم‌جوار، ضعف‌های خود را  پوشش می‌دادند. اکنون نیز می‌توانند از این سیاست مفید استفاده کرده و از اختلافات و درگیری‌ها دوری کرده و با وحدت و یکپارچگی، تیمی‌ خوب و جوان را راهی لیگ برتر کنند.
 شهر انزلی معدن استعدادهای ناب فوتبال ایران است و حضور ملوان در همه حال به نفع فوتبال ملی ما خواهد بود.
استان مازندران هم مجدداً با نساجی قائمشهر در لیگ برتر حاضر است. امیدواریم تیم محبوب مازندرانی‌ها امسال از خانه به دوشی نجات یافته و در شهر و استان خود، سفره میزبانی از رقبا را پهن کند. در فوتبال ایران تیم‌های شمالی و جنوبی همیشه از دو فاکتور علیه رقبا استفاده می‌کرده‌اند و مسئولان باید این فرصت را به تیم‌های این دو خطه بدهند. باران و سرمای شمال و آفتاب و گرمای جنوب دو فاکتور مثبت برای تیم‌های شمال و جنوب کشورمان است که در برنامه‌ریزی‌ها نباید از این تیم‌ها دریغ شود.
نساجی مربی خود را تغییر داده و با کنار رفتن اسماعیل اسماعیلی، در فصل پیش رو حمید مطهری روی نیمکت این تیم می‌نشیند تا در قامت سرمربی یک تیم لیگ برتری شانس خود را امتحان کند.
مطهری حالا می‌تواند نشان دهد که چند مرده حلاج است. امید است که او به عنوان یک مربی جوان موفق باشد تا نساجی هم از این ریسک خود و اعتماد به یک مربی جوان پشیمان نشود.
پس از مازندران، به دیار ستارخان می‌رویم، به آذربایجان شرقی و شهر تبریز که با تیم تراکتور همچنان حسرت قهرمانی در لیگ برتر را با خود یدک می‌کشد. آیا آن‌ها امسال به این آرزوی دیرینه خود خواهند رسید؟ تصور می‌شود تبریزی‌ها با نوع مدیریت زنوزی به این زودی‌ها قهرمانی را به چشم نخواهند دید، مگر اینکه زنوزی هم تغییر روش دهد و ورزشی فکرکند! زنوزی با ریخت و پاش‌های بی‌حد و حساب خود به همه فهماند که پول به تنهایی ضامن قهرمان شدن نیست! بلکه تفکرات مدیریتی باید درست و منطقی باشد که در این چندساله در تراکتور وجود نداشته و تیم محبوب دیار باقرخان هرسال ضعیف‌تر شده است. 
تراکتور امسال ارطغرل ساغلام را برکنار کرده و با قربان بردیف پا به آوردگاه بیست‌ودوم لیگ برتر می‌گذارد. امثال بردیف و بردیف‌ها با 3 ماه و پنج ماه هیچ تأثیری نمی‌توانند داشته باشند و آقای زنوزی باید سعه صدر داشته باشد و با اولین باخت، سریع مربی را برکنار نکند. آیا کسی می‌داند تا امروز زنوزی چند مربی را آورده و اخراج کرده و در این رفت‌وآمدها  چه میزان پول حیف و میل شده است؟
امیدواریم زنوزی و تراکتور،  راه صحیح را بیابند، چرا که دوست نداریم تراکتور را در لیگ پایین‌تر ببینیم و یا خدایی نخواسته این تیم هم به سرنوشت برق شیراز، ابومسلم و استقلال اهواز و... دچار شده و از صحنه فوتبال محو شود. بعد از آذربایجان عزیز، به پایتخت می‌رویم تا نگاهی به تیم‌های تهرانی حاضر در لیگ بیست‌ودوم داشته باشیم.
استقلال، قهرمان دوره قبل هنوز چند ساعتی از قهرمانی‌اش نگذشته بود که با شوک بزرگی روبه‌رو شد و مربی خود را از دست داد. هرچند کسی دلیل جدایی مجیدی را متوجه نشد اما به هر ترتیب امسال استقلال با یک مربی پرتقالی لیگ را شروع می‌کند.
ریکاردو ساپینتو از آنچنان رزومه پر و پیمانی برخوردار نیست، اما بی‌تجربه هم نیست. او مثل یک هندوانه دربسته است که به زودی همگان متوجه می‌شوند آیا ساپینتو چیزی در چنته دارد یا خیر! در قسمت بعدی وضعیت تیم‌های پرسپولیس، هوادار، پیکان، نماینده استان مرکزی، سه تیم استان کرمان، دو تیم اصفهانی و سه تیم خوزستانی را بررسی خواهیم کرد.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی