[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۶۵۸
  • دوره جدید

بیمارستان‌های شیراز چندساله‌اند؟، روزنامه شیراز نوین

 حسین فرزانه- گروه گزارش
 «...هدف و منظور ایجاد مرکز طبی و بهداشتی مزبور این نبوده و نیست که مانند بیمارستان‌های معمولی دیگر، فقط محلی برای آسایش بیماران باشد که چند روز یا چند ماه در آنها بخوابند و استراحت کنند؛ بلکه منظور اصلی آن است که این مرکز، مکانی برای دستیابی به پیشرفته‌ترین علوم پزشکی رایج در جهان و تعلیم و آموزش پزشکانی مجرب برای معالجه بیماران در این شهر و میهن عزیزمان باشد...»؛ این بخشی از وقف‌نامه مرحوم نمازی است که بر سردر بیمارستان نمازی نوشته شده است. شاید این خیر و تاجر شیرازی فکر نمی‌کرد دست‌کم تا 67 سال بعد هم کسی نتواند برای این میراث گران‌بها بدیلی بسازد! چندین و چند بیمارستان قبل و بعد از نمازی در شیراز ساخته شد، اما هیچ‌کدام نتوانستند رقیب و بدیلی برای جایگاه و شهرت بیمارستان نمازی باشند. بیمارستان شهید فقیهی یا همان 100 تخت‌خوابی سعدی در سال 1323، بیمارستان شهید دستغیب در سال 1329، بیمارستان چمران در 1330، بیمارستان دکتر میر در سال 1327، بیمارستان خلیلی در سال 1346، بیمارستان مادر و کودک شوشتری در سال 1340،  بیمارستان زینبیه در سال 1365، بیمارستان علی اصغر(ع) در سال 1366، بیمارستان حافظ در سال 1349، بیمارستان شهید رجایی در سال 1338، بیمارستان مرکز قلب الزهرا(س) در سال 1353، بیمارستان مادر و کودک غدیر در سال 1388، بیمارستان اعصاب و روان محرری در سال 1359، بیمارستان روانپزشکی ابن سینا در سال 1370، بیمارستان روانپزشکی جنت 1362، بیمارستان شهید بهشتی در سال 1357، بیمارستان خیریه آنکولوژی امیر در سال 1381، بیمارستان خیریه سوانح و سوختگی امیرالمؤمنین(ع) در سال 1394، بیمارستان خیریه کوثر در سال 1384، بیمارستان مرکزی ام‌آر‌آی در سال 1367، بیمارستان دنا 1380، بیمارستان اردیبهشت در سال1342، بیمارستان ایران در سال 1381، بیمارستان‌های پارس، شفا و فرهمندفر در سال‌های 1350، 1355 و 1375، بیمارستان‌های علوی و شهر در سال‌های 1341 و 1355، بیمارستان کسری در سال 1354 و نهایتاً بیمارستان‌های دوران، دکتر خدادوست، دکتر میرحسینی، بعثت، پیوند و 576 ارتش تعدادی از بیمارستان‌های دولتی و خصوصی هستند که در شیراز در حال ارائه خدمت هستند. بررسی قدمت این بیمارستان‌ها نشان دهنده قدیمی، فرسوده و بعضاً ناایمن بودن آنهاست و امنیت جانی بیماران و کادر درمان را به جد تهدید می‌کنند. سؤال اینجاست که چرا از دهه 70 به بعد بیمارستان دولتی جدیدی ساخته نشد؟! با احتیاط می‌توان گفت به جز بیمارستان در حال ساخت تأمین اجتماعی و ساخت بنای جدید بیمارستان مسلمین در سال 97، دولت هیچ بیمارستان دیگری در شیراز نساخت و جور این کم‌کاری را بخش خصوصی و خیران کشیدند.
دلیل اصلی تعطیلی ساخت بیمارستان دولتی در کلان‌شهرها را باید در راهروهای مجلس و وزارت بهداشت جست‌وجو کرد. سال‌هاست بیمارستان ‌سازی در کشور به سمت شهرهای کوچک سوق داده شده و معمولاً در شهرهای بزرگ کشور بیمارستان ‌سازی انجام نمی‌‌شود؛ در حالی که بیشترین حجم جمعیتی در شهرهای بزرگ قرار دارد و بیمارستان‌های فرسوده‌ زیر فشار شدید ارائه خدمت به حجم زیادی از مردم روز به روز خمیده تر می‌شوند. مشکل وقتی مضاعف می‌شود که بیمارستان‌های کلان‌شهری مانند شیراز به دلیل مرجع بودن، شهره بودن، ارائه سرویس مناسب و برخورداری از پزشکان متبحر و حاذق، نه تنها میزبان بیماران شهرستانی دارای بیمارستان، که محل اصلی رجوع بیماران جنوب کشور و حتی کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز است. لقب قطب پزشکی خاورمیانه با بیمارستان 60 و 70ساله؟! بیمارستان‌های فرسوده شیراز اصولاً تا کی با وصله و پینه می‌توانند سلامت بخش باشند؟! نکته مهم‌تر اینکه با قرار گرفتن 4 بیمارستان مهم شیراز (نمازی، سعدی، شیراز و حافظ) در کنار رودخانه گسلی خشک، آیا به وقت عطسه کوچک زمین (زمین‌لرزه) همه چیز نابود نخواهد شد؟ آیا برای شیراز که قطب توریسم سلامت به شمار می‌رود، می‌توان سرانه تخت بیمارستانی تعریف کرد و آن را با سایر استان‌ها مقایسه کرد؟
سال‌هاست گفته می‌شود برای بیمارستان‌های فقیهی و نمازی بیمارستان جایگزین ساخته خواهد شد، اما در تأمین زمین آن لنگ مانده اند. به گفته یک نماینده مجلس، استدلال مسئولان دانشگاه علوم پزشکی این است که اعتبار بیمارستان به نیروهای تخصصی بیمارستان است و در صورت ساخت بیمارستان در جنوب شهر پزشکان متبحر از آن استقبال نمی‌کنند. به گفته این نماینده شیراز، آنها استدلال می‌کنند که اگر این تخصص‌ها از این بیمارستان گرفته شود، جایگاه خود را از دست می‌دهد. به همین بهانه طرح جایگزین بیمارستان‌های نمازی و شهید فقیهی سال‌هاست که بلاتکلیف مانده است.
آیا کسی که نماینده ارشد دولت در فارس محسوب می‌شود و سال‌ها خود درگیر زمین برای بیمارستان شماره 2 نمازی بوده، نمی‌تواند با ورود جدی به این منفعت‌طلبی پایان دهد؟ آیا نمی‌توان از ظرفیت منطقه ویژه سلامت، سایت دانشگاه علوم پزشکی در شهر صدرا و زمین‌های کنار سیلوی اکبرآباد برای رفع این مشکل استفاده کرد؟ در اینکه نوسازی یا ساخت بیمارستان‌ نیازمند اختصاص بودجه چندهزار میلیاردی است، شکی نیست و نباید انتظار داشت وزارت بهداشت در طول زمان کوتاه و با منابع موجود ساخت بیمارستان و مقاوم‌سازی را انجام دهد، اما پذیرفتنی نیست که ساخت 2 ابربیمارستان مهم در شیراز سال‌ها لنگ زمین بماند.
دکتر سید وحید حسینی رئیس دانشگاه علوم پزشکی شیراز می‌گوید: در حال حاضر شیراز نیاز به دوهزار و پانصد تخت بیمارستانی دیگر برای ارائه خدمات باکیفیت دارد. این در حالی است که به جز دو بیمارستان نمازی 2 و شهید فقیهی 2 که تکلیفش معلوم نیست، ساخت بیمارستان ۷۰۰ تخت‌خوابی صدیقه طاهره(س) در میانرود، ساخت بیمارستان ۲۸۹ تخت‌خوابی اعصاب و روان در ورودی شهر صدرا و ساخت بیمارستان 313 تخت‌خوابی تأمین اجتماعی پروژه‌هایی هستند که در شهر شیراز در حال احداث‌اند. با توجه به وضعیت اعتبارات عمرانی، چه زمانی روبان این پروژه‌ها چیده خواهد شد؟ 

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی