[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۶۵۹
  • دوره جدید

آغاز سرگردانی بر ساحل موج نو، روزنامه شیراز نوین

ژان لوک گدار در سن ۹۱ سالگی و در فرانسه درگذشت. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، روزنامه فرانسوی لیبراسیون گزارش داد ژان لوک گدار، کارگردان فرانسوی - سوئیسی که یکی از چهره‌های کلیدی در جنبش فیلم‌سازی در اواخر دهه ۱۹۵۰ و اوایل ۱۹۶۰ است، در سن ۹۱ سالگی درگذشت.گدار که بیشتر به خاطر سبک فیلم‌برداری نمادین و به ظاهر بداهه‌اش و همچنین رادیکالیسم شناخته می‌شود، با مجموعه‌ای از فیلم‌هایی که سویه‌های سیاسی داشت، در دهه ۱۹۶۰ به شهرت رسید. او ساخت فیلم‌هایی مانند «Socialisme» و «Goodbye» را نیز با فناوری دیجیتال ساخت.گدار در سال ۱۹۳۰ در پاریس متولد شد، بزرگ شد و در نیون، در ساحل دریاچه ژنو در سوئیس به مدرسه رفت. او در سال ۱۹۴۹ و پس از اتمام مدرسه‌اش به پاریس بازگشت و در کلوپ‌های سینمایی یک زیستگاه طبیعی و روشنفکری یافت که بنیان‌گذار موج نو فرانسه بود. پدرش ژان پل گدار پزشکی فرانسوی بود که تبعیت سوئیس را پذیرفته بود و مادرش دختر بانکدار ثروتمندی بود. با شروع جنگ جهانی دوم خانواده او را به سوئیس فرستادند و او آن دوران را با مطالعه و سفر سپری کرد.گدار در پایان دهه ۴۰ به فرانسه آمد و در دانشگاه سوربن در رشته تیره شناسی تحصیل کرد اما چندی بعد به سینما علاقه‌مند شد. در آن دوران با دوستان خود از جمله کلود شابرول و فرانسوا تروفو و در رشته سینما به کاوش پرداختند. وی در دهه ۱۹۵۰ چند فیلم کوتاه ساخت و با فیلم شارلوت و ژول به پختگی کامل رسید و به همگان نشان داد که آمادگی ساخت فیلم بلند را دارا می‌باشد.گدار نخستین فیلم بلند داستانی خود را با نام از نفس افتاده در سال ۱۹۵۹ بر پایه داستانی از فرانسوا تروفو ساخت. گدار در دهه ۱۹۶۰ تقریباً هر سال ۲ فیلم ساخت و دوران پرکار سینمایی خود را پشت سر گذاشت. وی پربارترین کارگردان سنت‌شکنِ صاحب سبکی است که از موج نو سر برآورد. از نخستین فیلمش، از نفس افتاده، تاکنون بیش از ۴۰ فیلم ساخته که مدیر فیلم‌برداری غالب آن‌ها رائول کوتار بوده است.گدار به خلاف تروفو روشنفکر و فیلم‌سازی مبارز و صاحب ایدئولوژی است و همواره در فیلم‌هایش به نوعی انتقاد از خود و چون و چرا در مورد خودِ سینما می‌پردازد. فیلم‌های گدار از اوایل دهه ۶۰ میلادی فرایافتی دیالکتیکی، با ساختاری خطابه‌گون عرضه شده‌اند و خود فیلم‌هایش را ملاقات انتقادی خوانده است.گدار در سال ۱۹۵۹ با اولین فیلم بلند داستانی‌اش با نام از نفس افتاده به شهرت رسید. از شاهکارهای سینمایی وی می‌توان به فیلم‌های یک زن شوهردار (۱۹۶۴)، آلفاویل (۱۹۶۵)، مذکر، مونث (۱۹۶۶) و نام کوچک؛ کارمن (۱۹۸۴) اشاره کرد.وی طی ۴ دهه فعالیت سینمایی موفق به کسب یک خرس طلا و دو خرس نقره از جشنواره برلین، یوزپلنگ افتخاری جشنواره لوکارنو و شیر طلای جشنواره ونیز شده است. در سال ۲۰۰۷ آکادمی ‌سینمای اروپا جایزه‌ای ویژه برای مجموعه کارهای هنری گدار به وی تقدیم کرد، اما گدار با این استدلال که فکر نمی‌کنم کار هنری مهمی‌کرده باشم از دریافت جایزه خودداری کرد. در سال ۲۰۱۰ آکادمی ‌هنر سینمای آمریکا اعلام کرد که با اعطای یک جایزه اسکار افتخاری از خدمات ژان لوک گدار به عالم سینما قدردانی می‌کند. گدار پس از ملاقات با افرادی مانند آندره بازن منتقد و کارگردانان دیگر، فرانسوا تروفو، کلود شابرول و ژاک ریوت، شروع به نوشتن برای مجلات فیلم جدید کرد.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی