[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۰۸۱
  • دوره جدید

رودخانه خشک شیراز؛ جامانده از طرح‌های گردشگری شهری، روزنامه شیراز نوین

گروه گردشگری و میراث: سید محی الدین حسینی ارسنجانی

رودخانه خشک شیراز که این شهر را به دو بخش شمالی جنوبی تقسیم کرده، یکی از جمله پتانسیل‌های خوب برای اجرای طرح‌های گردشگری در شیراز خواهد بود. این مسیر بیش از چهل کیلومتری را اگر چه نمی‌توان در مقطعی محدود و با سرعت عمل ساماندهی کرد؛ اما قطعاً می‌توان بخشی از مهم‌ترین نقطه موجود در دل شهر شیراز مثل حوالی بولوار چمران را مدنظر قرار داد و تفرجگاهی ناب و منحصر به فرد را برای مردم به وجود آورد. 
متأسفانه بستر این رودخانه گرچه به جهت خشکسالی‌های اخیر خشک و بی‌آب دیده می‌شود؛ اما می‌توان با نوعی مدیریت جهادی و انقلابی و بهره‌مندی از امکانات بخش خصوصی و سرمایه‌گذاران علاقه‌مند به سرمایه‌گذاری در این حوزه و بهره‌گیری از علوم و فنون و دانش‌های روز، کاری کرد که بلااستفاده نماند و نوعی درآمدزایی را برای شهر و شهرداری به وجود آورد. 
شورای اسلامی شیراز و شهرداری باید به طور مجدانه در اندیشه احیا و بازسازی این رودخانه باشند و در مصوبات و طراحی‌های شهری خود، این مهم را ببینند. بدون شک وجود تفرجگاهی در مسیر عبور و مرور مردم و رفت و برگشت خودروها در حاشیه رودخانه خشک شیراز به ویژه در بخش شرقی آن که جذابیت‌های بهتری دارد، می‌تواند در جذب گردشگری داخلی و خارجی مؤثر بوده و مفید واقع شود. 
استانداری فارس، فرمانداری شیراز، مسکن و شهرسازی، میراث فرهنگی و سایر ارگان‌ها و نهادها حتی دانشگاه‌های شیراز، علوم پزشکی، آزاد اسلامی، پیام نور، بهداشت و درمان و محیط زیست، تربیت بدنی و... هم در این راستا می‌توانند به کمک شهرداری و شورای شهر بیایند و این مسیر مفید اما بلااستفاده را به نوعی فعال‌سازی کرده و به قول معروف، کاری به دستش دهند تا از این طریق اشتغال و تولید هم معنا و مفهوم پیدا کند. 
استفاده مطلوب اقتصادی، فرهنگی، ورزشی، هنری و... از بستر رودخانه خشک با طول مناسب و عرض از سی چهل متر تا پنجاه شصت متر، مانع از بروز مشکلات زیست محیطی در این فضا می‌شود. متأسفانه بخشی از این بستر آلوده به زباله‌های مردمی و بیمارستانی و مصالح ساختمانی شده؛ حال آن که در سالیان اخیر هم اگر ملاحظه کنیم و دقیق شویم، بسیاری از درختان دوطرف رودخانه به دلایل نامعلومی قطع و فضای سبز موجود در این مسیر را رو به نابودی نهاده‌اند. 
با این اوصاف، اجرای طرح‌های گردشگری شهری در رودخانه خشک شیراز امری شدنی است و در بسیاری از شهرهای ایران و جهان نیز نظیر چنین طرح‌هایی که بتوان هم مکان‌هایی برای تفریح عمومی ایجاد کرد و هم منابع درآمدی را برای شهرداری فراهم کرد به اجرا درآمده است. چنانچه طرح‌های گردشگری نظیر اجرای دریاچه مصنوعی، رستوران‌ها و فست فودها و دیزی سراها، قهوه‌خانه‌ها و چایخانه‌های سنتی در بخش‌هایی از بستر یا حاشیه رودخانه خشک  که قابلیت اجرای طرح‌های ساختمانی و عمرانی داشته باشد به اجرا درآید یا پارک‌های حاشیه‌ای و مکان‌هایی برای نگهداری پرندگان و حیوانات گوناگون ایجاد شود و فروشگاه‌هایی فصلی، به ویژه در بهار و تابستان در این فضا دائر شوند یا حوضچه‌هایی برای ماهیگیری و سایر برنامه‌های عمومی به بیرون از شیراز یا انجام هزینه‌ها و اتلاف وقت مردم کاهش می‌یابد. لذا می‌توان طرح و برنامه و پیشنهاد داد و هر کار و اقدامی که با محیط رودخانه و شرایط آن سازگاری داشته باشد را در اندک زمان یا نهایتاً در یک فرصت زمانی چهار پنج ساله به اجرا درآورد. 
مردم و شهروندان در این خصوص طرح و پیشنهاد دارند و البته کارشناسان امور شهری و سرمایه گذاران نیز آماده‌اند تا نقطه نظرات و طرح‌ها و ایده‌های خود را در این‌باره ارائه دهند. امید آن داریم رودخانه خشک شیراز هم روز و روزگاری برای خود از زیبایی ظاهری مناسبی برخوردار باشد، مثل زاینده رود اصفهان که با برنامه‌ریزی شهرداری و مدیران شهری آن شهر، به مکانی مفرح و شاداب برای شهروندان و گردشگران داخلی و خارجی تبدیل شده است.

Arsanjani.moiin@gmail.com

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی